Koo Nimo to prawdziwa legenda stylu muzycznego, który swoją nazwę zapożyczył od nazwy mocnego drinku alkoholowego - Palm-Wine Music, którym akustyczne plenerowe sesje były przesiąknięte.
Pod rozgwieżdżonym niebem, racząc się palmowym winem afrykańscy muzykanci snuli swe muzyczne opowieści czyniąc je nierozerwalnie związanymi z kulturowym i geograficznym kontekstem.
Koo Nimo śpiewa w języku Twi, akompaniując sobie na akustycznej gitarze, na płycie usłyszymy ponadto tradycyjne instrumenty perkusyjne, 10-strunową – seprewę, spokrewnioną z bardziej popularną w Afryce Zachodniej korą i kilkuosobowy zespół śpiewaków folkowych.
Ten blisko 80-cio letni muzyk w ojczystej Ghanie jest jedną z centralnych postaci świata kultury, wielki muzyczny erudyta, wśród swoich inspiracji wymienia zarówno muzyków afrykańskich jak Fela Kuti czy Hugh Masakela, ale także amerykańskich jazzmanów jak Thelonious Monk, Oscar Peterson, Charlie Parker, Charlie Christian, Charlie Byrd, Dizzy Gillespie, John Coltrane, Pharoah Sanders, bluesmanów jak Sonny Boy Williamson; Memphis Slim, rockową legendę Jimiego Hendrixa i brazylijskiego kompozytora i gitarzystę Antonio Carlosa Jobima. Koo Nimo od 1998 roku jest wykładowcą na wydziale Etnomuzykologii University of Washington in Seattle, Swoim instrumentalnym kunsztem zyskał światową sławę, nazywany bywa „Ashanti Segovia” na cześć hiszpańskiego wirtuoza gitary klasycznej - Andresa Segovia, przez swoje szerokie zainteresowania i ogromna wyobtaźnię muzyczną bywa porównywany do wiolonczelisty Yo-Yo Ma.
Płyta została zarejestrowana na dziedzińcu rodzinnego domu Koo Nimo w Ghanie, a pojawiające się odgłosy wiejskiego życia nie są efektem pracy realizatora w studio tylko naturalnym elementem dźwiękowego krajobrazu, czyniąc to nagranie intymnym spotkaniem pomiędzy muzykami a słuchaczami, co jest fenomenem Palm-Wine Music.