Wydanie na dwóch vinylach - czarnym i przezroczystym

Nie ma chyba lepszej reklamy piwa na świecie niż pochodzący z Frankfurtu nad Menem Tankard. Niemieckiemu kwartetowi w 2012 roku stuknęło już 30 lat odkąd zaczęli swoją krucjatę przeciwko skażonemu chemią złotemu płynowi. "A Girl Called Cerveza" to już 15 album kapeli, której trzon niezmiennie od 30 lat stanowią charyzmatyczny wokalista Andreas "Gerre" Geremia i basista Frank Thorwarth. Zaczęli muzykować jeszcze w szkole średniej. Od samego początku Tankard (nazwa to kufel piwa z wieczkiem) stawiali na dobrą zabawę, która dla nich związana jest z dobrej jakości piwem właśnie. Zero polityki, poważnych tematów, grzebania się w mrocznych zakamarkach ludzkiego umysłu. Piwo, kobiety, śpiew i robienie sobie jaj ze wszystkiego i wszystkich. To ostatnie przejawia się aż do dziś w niezwykle zabawnych okładkach płyt kwartetu (byli na nich choćby papież, Mike Tyson, kanclerz Helmut Kohl). Dziesięć piosenek na swoje piętnaste dzieło Tankard nagrał w rodzinnym Frankfurcie nad Menem, w Studio 23. Produkcją zajął się Michael Mainx (m.in. Böhse Onkelz, D-A-D). Kwartet zaprosił do zaśpiewania w numerze "The Metal Ladyboy" królową metalu, Doro. W tekstach alkohol leje się strugami, w muzyce szybki thrash metal miesza się z chwytliwymi riffami i fajnymi melodiami. Piwni fetyszyści z Tankard doskonale wiedzą, czego oczekują od nich fani i dają im to bez spinania się oraz jakiegokolwiek puszenia się. Bije z kawałków luz, radość, optymizm, dobra zabawa przy dobrym piwie. I przede wszystkim świeżość, która jest imponująca, biorąc pod uwagę staż zespołu. Reasumując - jest Tankard, jest zabawa. Dobra zabawa przy bardzo dobrej muzyce. I oczywiście z kuflem piwa w ręce.


Strona A:
1. Rapid Fire (A Tyrant's Elegy)
2. A Girl Called Cerveza
3. Witchhunt 2.0
Strona B:
1. Masters Of Farces
2. The Metal Lady Boy
3. Not One Day Dead (But One Day Mad.......
więcej