Andrzej Hiolski (1922-2000) osiągał artystyczne szczyty jako śpiewak operowy, interpretator pieśni; jako wykonawca muzyki współczesnej oraz partii wokalnych w licznych dziełach oratoryjno-kantatowych. Tak się szczęśliwie złożyło, że znacząca część Jego dokonań została zachowana na płytach „Polskich Nagrań", które dziś publikujemy w formie 4-płytowego albumu.

Pierwszą z czterech płyt albumu poświęcamy nagraniom operowym Andrzeja Hiolskiego. Rozpoczynamy ją od ról, którymi śpiewak rozpoczynał karierę, a rozpoczęła się ona na dobre w Krakowie, gdzie zadebiutował w partii Janusza w Halce, reżyserowanej przez Adama Didura (25 listopada 1944). W 1945 był już solistą Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu. Tam 14 czerwca 1945 wziął udział w inauguracyjnym przedstawieniu również Halki. Kilka miesięcy później śpiewał Scarpię w Tosce i następnie Silvia w Pajacach, Geronta w Traviacie, Miecznika w Strasznym dworze, Escamilla w Carmen, Marcelego w Cyganerii, Figara w Cyruliku sewilskim, Valentina w Fauście, doktora Malatestę w Don Pasquale. Stąd zasłużone miano „Miecznika drugiej połowy XX w.". Z trzech różnych nagrań tej opery znajdujących się w fonotece Polskich Nagrań (pod dyr. Witolda Rowickiego, Jerzego Semkowa i Jana Krenza), wybieramy to ostatnie z roku 1978 r. Następnie mamy jakże znakomitą ekspozycję dziesięciu ról operowych Hiolskiego. Od Mozarta do Wagnera, poprzez Gounoda, Offenbacha, Verdiego, Giordana, Rossiniego, Leoncavalla, Czajkowskiego (to już czasy współpracy z Operą Warszawską).

Płyta nr 2 zawiera pieśni kompozytorów polskich: Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki i Mieczysława Karłowicza.
W 1971 roku Polskie Nagrania wydały płytę (XL 0695) z pełnym cyklem czternastu pieśni Franza Schuberta - Schwanengesang. Andrzej Hiolski, dla którego liryka wokalna tworzyła świat „sam w sobie", a w którym to świecie zaistniał jako artysta wybitny, nagrał na płyty ten cykl przy znakomitym partnerstwie pianisty Jerzego .......
więcej