Polish Polka - to pochodząca z USA nazwa gatunku muzycznego związanego tematycznie z tradycyjnymi utworami polskiej muzyki ludowej i narodowej z XVII i XIX wieku oraz z przebojami muzyki popularnej i tanecznej z okresu II Rzeczpospolitej. Polskie polki, oberki, mazurki, kujawiaki, krakowiaki, polonezy i walce – jako muzyczne elementy narodowego dziedzictwa kulturowego przetrwały w muzyce klasycznej największych polskich kompozytorów, takich jak: Fryderyk Chopin, Stanisław Moniuszko, Karol Szymanowski, Ignacy Jan Paderewski, Henryk Wieniawski i inni. Natomiast w wersji muzyki popularnej i tanecznej, tradycyjne tematy polskiej muzyki ludowej i odrodziły się po 1918 r. i były intensywnie wykorzystywane w II Rzeczpospolitej.

Niestety II Wojna Światowa i następujący po niej ponad 40-letni okres władzy komunistycznej w Polsce, zablokowały albo zafałszowały obecność muzyki tradycyjnej w kulturze. Została ona poddana odgórnej kontroli medialnej, a jednocześnie zawłaszczona i zarezerwowana dla oficjalnie uznanych, wybranych zespołów pieśni i tańca, faworyzowanych przez władzę i „używanych” zwłaszcza poza granicami, jako reprezentacyjna wizytówka kultury PRLu. Wykorzystywanie tematów tradycyjnej polskiej muzyki ludowej do tworzenia muzyki popularnej i tanecznej nie było częste, a poza tym niejednokrotnie przez samych twórców ukrywane, gdyż przyznawanie się do prawdziwych źródeł inspiracji artystycznej było uznawane albo za „niepoprawne politycznie” albo za obniżające prestiż utworu/aranżacji.

Dopiero od początku lat 90-tych następuje powolny powrót do szerszego korzystania przez muzyków i kompozytorów ze spuścizny tradycyjnej muzyki ludowej i narodowej, ale odbywa się to wciąż na obrzeżach polskiej kultury i jest związane przede wszystkim z „niezależnymi” nurtami muzyki folk i ethno, bardzo mało obecnymi w przestrzeni medialnej, zarezerwowanej przede wszystkim dla skomercjalizowanych „.......
więcej