Po raz trzeci daje znać o sobie Dead Sailor. Po noisowych Thing i For Her Pleasure przyszła kolej na coś innego. Czy jest coś oprócz noise ? Jest soft. Ale jest też Columbus Ensemble. Pod tą nazwą skryli się muzycy Thing. Wyrzucili przestery, przykręcili gałki we wzmacniaczach, skombinowali trębacza. Odkryli na nowo brzmienie swoich instrumentów.

"......Spiller post-rock jazz influences..." tak opisywano tą muzykę na plakatach z wiosennej trasy po Danii i Niemczech. Sesję uchwycił jednego popołudnia pamiętnej daty 1 go września na strychu w Sopocie Marcin Dymiter i czuwał nad dźwiękiem do samego końca.

Nakład jak zwykle dla Dead Sailora bardzo limitowany a szczęśliwi posiadacze poprzednich wydawnictw niech wiedzą, że Thing nie zahałasuje już nigdy.
recenzje
recenzja Nuta.pl

Niezmordowani dotąd, ostatni chyba błędni rycerze klasycznego noise-rocka spod znaku Touch & Go, pomorski Thing, padli w walce. Szkoda, bo dwie płyty tego świetnego, a nigdy właściwie nie docenionego zespołu przynosiły tak esencjonalne i tak rasowe ujęcie gatunku, że bez problemów (a może nawet lepiej) poradziłyby sobie na rynku Zachodnim. Z drugiej jednak strony jest faktem, że był to również noise bardzo silnie osadzony w stylistyce Shellac, a ta, mimo swojej pojemności, stwarza jednak pewien schemat, który należałoby przekroczyć.
Columbus Ensemble jest właśnie tą próbą przekroczenia. W składzie grupy znaleźli się muzycy Thing, przy czym gitarowe dotąd instrumentarium wzbogaciło się o brzmienie trąbki. Ten prosty zabieg, przyniósł w praktyce ciekawe konsekwencje. Rozimprowizowany, jakby postrzępiony, starannie unikający melodii sposób gry trębacza Pawła Możejko, wymógł na pozostałych muzykach odejścia od konwencji "ściany gitarowego hałasu". Utwory częściej przybierają postać nie do końca spójnych, za to niezwykle spontanicznych i żywiołowych instrumentalnych wygibasów, ocierających się nawet o szaleństwo free rocka. Korekcie p.......
więcej