muzycy:
Alex Riel & Stefan Pasborg, drums
Carsten Dahl (Fender Rhodes)
Jeppe Tuxen, organ
Niclas Knudsen, guitar
Verneri Pohjola, & Peter Wettre, saxophone
Thomas Fonnesbak, bass
Thomas Vang, electric bass
Alex Riel to jeden z ojców założycieli skandynawskiego środkowiska jazzowego, muzyczną karierę rozpoczął w 1962 r. W połowie lat sześćdziesiątych grał jako stały perkusista w legendarnym kopenhaskim Jazz Club Monmartre. Wraz z duńskim kontrabasistą Nielsem-Henningiem Orstedem Pedersenem i pianistami - Amerykaninem Kennym Drew lub Hiszpanem Tete Montoliu akompaniował zaproszonym muzykom, wśród których nie brakowało znanych amerykańskich muzyków jak saksofoniści Ben Webster, Dexter Gordon, Johnny Griffin, Yusef Lateef oraz trębacze Kenny Dorham i Donald Byrd.
Pierwszych nagrań Riel dokonał w trio z Nielsem-Henningiem Orstedem Pedersenem i Kennym Drew - debiutancka płyta, minialbum "Alex Riel Trio" ukazała się w 1965 r.
W tym samym okresie, w latach 1965 - 66, Riel akompaniował podczas europejskiego tournée amerykańskiemu pianiście Billowi Evansowi. W roku 1967 Riel wraz z trębaczem Palle Mikkelborgiem utworzył grupę Riel/Mikkelborg Quintet. Oprócz liderów grali w niej pianista Niels Bronsted, kontrabasista Bo Stief oraz szwedzki saksofonista Bernt Rosengren. W 1968 r. zespół otrzymał otrzymał główną nagrodę na festiwalu jazzowym w szwajcarskim Montreux. Zarówno Mikkelborg jak i Riel w początku lat siedemdziesiątych byli członkami grającej fusion jazz grupie V8.
W latach osiemdziesiątych Riel był członkiem grupy fusion jazzu Santa Cruz, gdzie grał z takimi muzykami jak gitarzysta Paul Halberg, saksofonista Hans Ulrik, keyboardzista Frans Bak i kontrabasista Bo Stief.
W ciągu swej długiej kariery Riel grał m.in. z takimi muzykami światowej renomy jak Wayne Shorter, Freddie Hubbard, Jackie McLean, Archie Shepp, Dizzy Gillespie, Michel Petrucciani, Gary Burton, John Scofield, David Sanborn, Ray Brown, Don Cherry, Art Farmer, Stéphane Grappelli, Phil Woods, Charlie Mariano, Stefano Bollani, John Taylor, Andy Sheppard, Didier Lockwood i Pat Metheny.
Stefan Pasborg z kolei jest jednym z bardziej zapra....... więcej