https://youtu.be/LltOuf5gooE

“Drummer's Corpse”:
Oran Canfield, Russell Greenberg,
John McClellan, Bobby Previte,
Ches Smith, Tyshawn Sorey:
drums & gongs
Marissa Perel, Fritz Welch:
vocals & percussion
Chris Welcome: guitar
Mike Pride: drums, organ, vocal, percussion, gongs & nose flute

“Some Will Die Animals”:
Chris Welcome: guitar
Eivind Opsik: double bass
Mike Pride: bass drums,
tom toms & recitation
Marissa Perel, Yuko Tonihira,
Fritz Welch: recitation

Perkusista Mike Pride, od czasu gdy został członkiem kilku zespołów Anthony Braxtona (na przełomie XX i XXI wieku), wszedł do pierwszej ligi jazzowych improwizatorów. Spotkać go można na płytach Sonny'ego Simmonsa, Eugene'a Chadbourne'a, Johna Dikemana, Jasona Steina, Jamie Safta, formacji Talibam! czy Boredoms. Pokazuje to z jednej strony konsekwencję w rozwijaniu zdecydowanie awangardowej strony swojej wyobraźni, z drugiej dowodzi szerokich horyzontów tego muzyka, który odnajdując się w bardzo różnorodnych stylistykach poszerza jezyk współczesnej muzyki improwizowanej.

Dowodem na to są dwie płyty, które w tym samym czasie wydała zasłużona oficyna wydawnicza AUM Fidelity:
Nagrana w kwartecie - From Bacteria To Boys "Birthing Days", na której Mike Pride scala w jedność nowoczesny jazz, współczesną muzykę komponowaną i R&B. Druga to omawiana "Drummer's Corpse", która pomieściła dwie, rozbudowane kompozycje, 33 minutową tytułową i 26 minutową "Some Will Die Animals (for Gen Makino)".

Na obu tych płytach pojawiła się plejada znakomitych muzyków, w większości współpracująch już z Pride'm jak Jon Irabagon, Jason Stein czy Eivind Opsik.

Kompozycje na płytę „Drummer's Corpse” powstały w 2005 roku po pożarze, który pochłonął niemalże całość nagrań i kompozycji perkusisty. Zarejestrowany w 2012 roku materiał został zagrany m.in. przez perkusyjnego Goliata, bo jak nazwać skład siedmiu obecnie należących do grona najlepszych i rozchwytywanych perkusistów-kompozytorów nowoczesnej sceny muzycznej: Mike Pride, Oran Canfield, Russell Greenberg, John McClellan, Bobby Previte, Ches Smith, Tyshawn Sorey. Obok nich pojawili się: gitarzysta Chris Welcome, basista Eivind Opsvik, oraz wokalistki Marissa Perel i Fritz Welch. Do tego deklamująca Yuko Tonohira.

"Drummer's Corpse" to chyba najbardziej bezkompromisowa pozycja w dyskografii Pride'a, muzycy zebrani w studio wykonują muzykę na styku akustycznego noise.......
więcej