Chopin, już jako dziecko doskonale improwizował. Zasiadał do instrumentu i odmieniając własną lub zasłyszaną melodię muzyką opowiadał różne historie rodzinie i kolegom. Opowiadania ujmowały słuchaczy i przyjmowane były z zachwytem. Często też ze łzami wzruszenia. Ogromnym powodzeniem cieszyły się również improwizacje grane podczas koncertów publicznych na bis. Kompozycje Chopina są wypełnione elementami improwizacji. We wczesnej twórczości artysta skomponował wiele Wariacji i Rond. Wariacje składają się z tematu w postaci krótkiego utworu oraz kolejnych, krótkich kompozycji będących rozwinięciem polegającym na kształceniu tematu poprzez zmianę rytmu, tonacji, harmonii lub metrum. W Rondzie, temat melodii głównej powraca nieustannie przeplatając się z innymi melodiami. Ronda i Wariacje zanikają jako kompozycje w późniejszej twórczości Chopina, jednak wiele utworów zachowuje tę formę w swej istocie kompozycyjnej. Znane finały Koncertów e-moll i f-moll są rondami. Kołysanka, skomponowana w najpóźniejszym okresie, jest jednym z przykładów tego rodzaju utworów. Artysta zastanawiał się nawet, czy nie nazwać jej Wariantami. Bez fantazji Chopina nie powstałyby spontaniczne improwizacje ani wariacje z całą swą różnorodnością. Ronda i Wariacje, napisane w okresie młodzieńczym, to przywoływanie dźwiękami krainy baśni. Dramatyczne zdarzenia, takie jak: wieści o tragedii Polski, tęsknota do Ojczyzny, której Fryderyk już nie zobaczy, zerwane narzeczeństwo, a także śmierć ojca i pogarszający się stan zdrowia prowadzą Chopina ku światu głębokiej fantazji muzycznej. Artysta świadomie identyfikuje ten świat poprzez tytuły swych kompozycji: Fantazja, Polonez-Fantazja. Jednak Fantaisie-Impromptu, utwór kochany na całym świecie, uznawany za jeden z najpiękniejszych w dorobku kompozytora, w przekonaniu samego Fryderyka był nieudany i niegodny wydania. Szczęśliwie Julian Fontana, najbliższy przyjaciel Chopina przepisujący i przygotowujący do druku jego rękopisy, pośmiertnie wydał utwór na.......
więcej