"Czytałem niedawno wywiad z Peterem Brötzmannem, w którym wspominał on bodaj Sidneya Becheta, muzyka, który fascynował go poprzez swoją "fizyczność" w grze. U niego bowiem, jak mówi Brötzmann, "trąba brzmiała tak, że można było ją naprawdę usłyszeć". I ten aspekt twórczość jest obecny w grze Brötzmanna przez wszystkie lata kariery mistrza, po dziś dzień, a na tym albumie, wsparty poprzez równie mocną, i równie fizyczną, grę Defibrilatora daje naprawdę fascynujący efekt. Bo na albumie tym, w gąszczu dźwięków i brzmień, prawdziwej ich ściany, i brudu, naprawdę trudno rozróżnić, który dźwięk pochodzi z którego instrumentu, i który z muzyków za niego odpowiada.

Grający na elektronicznym puzonie Sebastian Smolyn i obsługujący elektronikę jego brat, Artur, na swoje artystycznej ścieżce wybrali kierunek muzyki improwizowanej. Ich osobiste doświadczenia złożyły się na matrycę dla takiej muzyki, która rządzi się swoimi własnymi prawami i używa wszystkich możliwych środków, by osiągnąć swój cel. Nie ma dla nich stylistyk awangardy, których by nie eksplorowali – ich twórczość jest zainspirowana przez free jazz, nu jazz, noise czy hardcore w wielu różnych postaciach.

Po kilku latach wspólnych poszukiwań, do ich dźwiękowych wypraw dołączył wyjątkowy perkusista jazzowy Oliver Steidle – tak powstało trio o nazwie Defibrillator, niezwykle energetyczna formacja, której brzmienie silnie zakotwiczone jest w estetykach grindcore i noise. Kolejnym krokiem w ich karierze stało się zaproszenie do współpracy muzyka, który od lat stanowił dla nich ważną inspirację – Petera Brötzmanna, jednego z najważniejszych przedstawicieli światowego free jazzu i muzyki improwizowanej. Młodość i energia w zestawieniu z wieloletnim doświadczeniem na gruncie eksperymentalnych dźwięków, ale i ciągłą potrzebą eksperymentowania na gruncie mocnych , bezkompromisowych brzmień Petera Brötzmanna - tak właśnie zestawiony został ten projekt.

I chociaż .......
więcej