https://www.youtube.com/watch?v=f13gbsUiHyA

Trzecia część projektu operowego Orlando – zabiera nas w kosmogoniczną podróż od początku do końca świata.

Architektura światła Prasquala to ruch, to przestrzeń która nas otacza. Przestrzeń, w której żyjemy, poruszamy się i oddychamy. Przestrzeń, która łączy różne tradycje i kultury, przeszłość i przyszłość, a zarazem jest bardzo współczesna. To muzyka która zakorzenia się, kształtuje tożsamość, ale też odmienia, przekształca i transponuje. Muzyka innego wymiaru.

Architektura Światła - trzecia część projektu operowego Orlando - zabiera nas w kosmogoniczną podróż od początku do końca świata. Jednocześnie jest podróżą w głąb dźwięku i w głąb czasu. Dwójka solistów (Chelsey Schill - sopran i Nathan Plante - trębacz) przeprowadza członków orkiestry przez serię siedmiu rytuałów, aby w ostatnim połączyć się w jedność w mistycznej unii, w czasie bez czasu i wieczności bez końca.

Z dźwięku elektronicznego krążącego wokół publiczności, wyłania się trzykrotnie Tytuł dzieła w trzech językach (angielski, polski, niemiecki).
Po Wejściu Orkiestry soliści wykonują trzykrotną Inwokację do Światła (Światło, które nie jesteś ani światłem słońca, ani księżyca, ani ognia!). Spadające akordy Zstępującej Orkiestry prowadzą do Rytuału Ciemności, w którym tuby rozdzielają się, aby utworzyć dwa niezależne elementy w przestrzeni.
Klarnety przywołują tuby z powrotem do orkiestry i po „spektralnej modulacji“ Soliści ogłaszają czas Rytuału Przejścia. Czwórka oboistów w procesji udaje się na cztery podia rozmieszczone wokół publiczności.

Soliści trzykrotnie przerywają procesję, podejmując ironiczną grę z motywem przejścia (tekst w języku francuskim: transition, transformation, transfiguration/ transmission, transubstantiation/ transmigration, transcription, transportation, transmutation, translation, transitoirement, transgression). Oboiści podejmują trzykrotną próbę przeprowadzenia rytuału. Muzyka w cz.......
więcej