W tym roku grupa Psí vojáci obchodzi dwudziestopięciolecie istnienia. Obok takich zespołów jak The Plastic People Of The Universe, Garáz, czy nieco późniejsze Echt! grupa ta przez wiele lat była jedną z największych sensacji półoficjalnej sceny alternatywnej. Także dziś muzycy nie odcinają wyłącznie kuponów od niedzisiejszej sławy, ale nadal koncertują i wydają płyty cieszące się przychylnością zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności.



Filip Topol, David Skála i Janek Hazuka zadebiutowali na IX Praskich Dniach Jazzowych w 1979 roku (większość z nich miała w tym momencie 13 lat!), jednak aż do polowy lat osiemdziesiątych nie wolno im było publicznie występować. Niemniej ten pierwszy występ wzbudził wielkie zainteresowanie publiczności (i służb bezpieczeństwa). Już w tym czasie muzycy zaprezentowali bowiem próbki tego, co potem stanie się ich znakiem charakterystycznym: przewodnia rola fortepianu, świetne teksty i histeryczny wokal. Spiritus movens tej grupy to Filip Topol, pianista, wokalista, kompozytor i tekściarz, a także "cudowne dziecko" czeskiej sceny muzycznej - w wieku 12 lat wystąpił na koncercie zorganizowanym przez Václava Havla na cześć grupy The Plastic People Of The Universe. Zaśpiewał na nim własnoręcznie skomponowane piosenki do których tekst napisał jego starszy o trzy lata brat Jachým Topol.. Tam Filip zaprezentował charakterystyczny dla siebie sposób interpretacji tekstu poprzez niespokojny, ekspresyjny śpiew, który czasem przechodzi w melorecytację, by za chwilę zmienić się w świdrujący krzyk a następnie w przejmujący szept.



Osobną sprawą są same teksty. Autorami wielu z nich jest Jachým Topol. Psí vojáci nagrali zresztą płytę, która można uznać za muzyczną ilustrację książki "Siostra". Oprócz tego grupa wykorzystuje wiersze Sylvii Plath, średniowieczną niemiecką poezję, indiańskie wiersze i piosenki. Z czasem Filip Topol zaczął sam pisać teksty. Jakkolwiek artystom nie można odmówić wirt.......
więcej