Black Saint/Soul Note - kolekcjonerskie wznowienia nagrań z katalogu wytwórni, które przez 20 lat wyznaczały kierunki rozwoju muzyki free jazzowej i awangardowej!

Maxwell Lemuel „Max” Roach to amerykański perkusista i kompozytor jazzowy, laureat NEA Jazz Masters Award z roku 1984. Związany był najsilniej z jazzowymi nurtami bebopu i hard bopu. Podobno nigdy nie poznał swojej dokładnej daty urodzenia (sam mówił, że urodził się gdzie ś między rokiem 1924, a 1926) chociaż źródła najczęściej podają styczeń roku 1924. Mówi się o nim też jako o muzyku który odmienił grę na perkusji - dotąd bowiem rola perkusisty polegała głównie na odmierzaniu czasu i trzymaniu się go możliwie kurczowo. Nie odpowiadał on za melodię. Max Roach miał zupełnie inny punkt widzenia: „Trzeba robić to samo z rytmem, co Bach robił kiedyś melodią” – mawiał. I faktycznie, Roach grał barokowo, nasycając swoją muzykę wielorakością brzmień i sposobów ekspresji. To właśnie jego nagrania w składach Lee Konitza zupełnie rolę perkusisty w jazzie odmieniły - perkusja nadawała linię melodyczną na równi z saksofonem. Saksofon natomiast stał się równie rytmicznym narzędziem, co jego interlokutor. Tego dotąd nie przerabiano.

Max Roach, uważany obok Arthura Blakeya i Kenny'ego Clarke'a za jednego z najlepszych perkusistów gatunku, wywarł olbrzymi wpływ na kształtowanie metody i techniki gry na jazzowej perkusji. Znany jest dzięki nagraniom i koncertom z najsłynniejszymi amerykańskimi jazzmenami. Znaleźli się wśród nich m.in.: Dizzy Gillespie, Charlie Parker, Duke Ellington, Charles Mingus, Sonny Rollins i Clifford Brown.

Ale sporo nagrywał także z własnymi zespołami - wspaniały album „We Insist! Freedom Now”, nagrany w kwintecie z dodatkiem ówczesnej żony perkusisty, wokalistki Abbey Lincoln, stał się wydarzeniem niemal politycznym. Kompozycja do słów autorstwa Oscara Browna Juniora była muzycznym manifestem frustracji i niepo.......
więcej