Dla fanów awangardowego kina nazwisko Michaela Snow'a jest doskonale znane. Jego krótkometrażowy film "Wavelength/Długość fali" (1967) jest jednym z najdoskonalszych przykładów kina strukturalnego. Maya Deren, Stan Brakhage, Michael Snow, Hollis Frampton, Paul Sharits, Tony Conrad czy Joyce Wieland to pierwszoplanowe postaci tego nurtu. Jednak Snow to postać nietuzinkowa, aktywna także na niwie awangardowej muzyki. W latach 60. XX wieku w jego lofcie w Greenwich Village grały tuzy awangardowego jazzu z Cecilem Taylorem na czele. A 34 minutowy film jego autorstwa "New York Eye and Ear Control" zilustrował muzycznie Albert Ayler, a członkowie jego zespołu w nim wystąpili. Materiał muzyczny znalazł się na płycie "New York Eye and Ear Control" sekstetu w składzie Albert Ayler, Don Cherry, John Tchicai, Roswell Rudd, Gary Peacock i Sunny Murray. Świetny klawiszowiec i okazjonalnie trębacz, Snow był kluczową postacią na improwizowanej scenie muzycznej w Toronto, występując i nagrywając z zespołem CCMC, a jako improwizujący pianista pracował w wielu kontekstach z wieloma przedstawicielami sceny improwizowanej na całym świecie.
Saksofonistę Kena Vandermarka nie trzeba przedstawiać czytelnikom Multikulti, od ponad 20 lat jest jednym z najważniejszych muzyków współczesnego jazzu. To właśnie lektura filmu "Wavelength/Długość fali" sprawiła, że Vandermark zainteresował się postacią Snow'a. W 2015 roku Vandermark i Snow wystąpili po raz pierwszy, jako duet, co zaowocowało trzema zdumiewającymi improwizacjami. Wydana przez chicagowską oficynę Corbett vs. Dempsey album "Duol" to zapis tego spotkania. Zarejestrowany w Toronto w czerwcu 2015 roku przynosi trzy długie kompozycje/improwizacje, kolejno zatytułowane "Duol One", "Duol Two" i "Duol Three". Vandermark częściej sięga tu po klarnet niż saksofony, Snow ze swoją repetytywną pianistyką, porywającą motoryką i werwą rytmiczną doskonale współgra z gibkością vandermarkowskiego klarnetu. Słuchając tego nagrania nie sp....... więcej