Format trio zawsze był dla Jana Lundgrena czymś w rodzaju ideału. Ten szczególny szum, gdy komunikacja między muzykami w trio jest bezpośrednia, natychmiastowa i zawsze obecna… kiedy trio utrzymuje ciągłe wyczucie ruchu naprzód i rozwoju… kiedy muzycy wspólnie pozostają otwarci na inspirację każdej milisekundy. Są to zalety, które Lundgren postrzega jako przepis na rodzaj otwartości, swobody, subtelności i doskonałości tria w najlepszym wydaniu. Lundgren ma trio w klasycznym formacie fortepian/bas/perkusja od 1995 roku.