Anders Krogh Fjeldsted: Double Bass
Snorre Kirk: Drums
Mads Kjølby Olesen: Guitar
Magnus Hjorth: Piano
Stephen Riley: Tenor Saxophone (tracks: 1-5, 7, 10)
Michael Blicher: Tenor Saxophone, Alto Saxophone (tracks: 1, 4, 8, 9)
AUDIO - Wykonanie * * * */ Nagranie * * * * *
Duński perkusista Kirk jest postacią szczególną, bo najczęściej perkusiści jako liderzy zespołów starają się eksponować zalety własnej gry i są nierzadko zainteresowani rozwijaniem pomysłów progresywnych. Natomiast Kirk, mając opanowany do perfekcji warsztat perkusyjny, swinguje z wzorcową maestrią, zaś swe zwięzłe popisy solowe demonstruje rzadko.
W kręgu jego zainteresowań leży jazzowa tradycja lat 30./40., a najmocniej estetyka uformowana przez różne składy prowadzone przez Duke’a Ellingtona. Nic dziwnego, że gustujący w pielęgnowaniu tradycji Snorre Kirk znalazł stylowego sprzymierzeńca – Stephena Rileya, amerykańskiego saksofonistę tenorowego, który już kolejny raz gości w zespole Kirka.
Czy to wymiennie, czy w duecie pojawia się jeszcze w zespole drugi saksofonista tenorowy, Michael Blicher, o równie aksamitnym brzmieniu instrumentu. Gdy saksofoniści wykonują razem bluesa "Working the Night Shift", wydaje się, że słuchamy niezapomnianych mistrzów dawnej epoki.
W składzie zespołu Snorrego Kirka udzielają się aktywnie: wspaniały pianista Magnus Hjorth, gitarzysta Mads Kjolby oraz kontrabasista Anders Fjeldsted. Ta niezwykle zgrana kompania gra jazz niewydumany i pełen radości. Co ciekawe, cały materiał na płytę napisał lider wczuwając się znakomicie w swingową tradycję jazzu.
autor: Cezary Gumiński
Editor's info:
Ten years ago, in 2012, drummer and composer Snorre Kirk released his first album under his own name: BLUES MODERNISM. One might have assumed that a drummer's debut album would be all about showcasing his instrument, a purely flashy artefact. Snorre Kirk was, and still is, different in this respect. His inspiration is undoubtedly rooted in the cradle of jazz. From there a fresh and swinging music has emerged. He draws on the sounds created by legends such as Duke Ellington and Charles Mingus and leaves plenty of space for his playing partne....... więcej