https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_kwxBv_LbnS6iE8M66y-nQ2qxojRxJAKaU

Wykonawcy:
Maria Murawska /fortepian/ [1,2]
Paweł Radziński /I skrzypce/ [1]
Michalina Radzińska /II skrzypce/ [1]
Anna Kręplewska /altówka/ [1]
Maciej Kamrowski /wiolonczela/ [1]
Daniel Rybicki /flet/ [2]
Zenon Kitowski /klarnet/ [2]
Marek Swatowski /obój/ [2]
Grzegorz Dąbrowski /fagot/ [2]
Wojciech Bryliński /waltornia/ [2]
Orkiestra: Accademia dell’Arco [3-5]

Kolejna odsłona twórczości kompozytorskiej Zbigniewa Bargielskiego (ur. 1937). Muzyka tego kompozytora jest głęboko konceptualna i utrzymana w różnych konwencjach stylistycznych. Kompozytor śmiało wchodzi w dialog z postmodernistyczną estetyką, poszukuje pozamuzycznych skojarzeń i inspiracji, a jednocześnie bardzo głęboko strukturyzuje swoje dzieła, nie pozostawiając nic przypadkowi. I tak w Schizofonii na kwartet z fortepianem mamy do czynienia z dualizmem stylistyczno-formalnym, realizowanym przez kwartet smyczkowy i fortepian. Jest to więc dialog z tradycją, przekształcaną w nowoczesny sposób. Fonoplastikon na kwintet instrumentów dętych drewnianych z fortepianem to z kolei szereg obrazków dźwiękowych utrzymanych w stylistyce burleski, inkrustowanych cytatami z wcześniejszych kompozycji autora. Wreszcie Concertino für Klavier und Orchestra kompozytor wraca do stylu neoklasycznego, budując swoje dzieło w tradycyjnej, trzyczęściowej formie, jednak materia muzyczna jest na wskroś współczesna, nasycona odniesieniami do muzyki ludowej i jazzu.