https://youtube.com/playlist?list=PL2pTlKzKwRKyLGf7Dv4rlxRkBFhGN6_pH&si=7epQ599KSJLvwEj7

Zespół Pale Saints wydaje rozszerzoną reedycję swojego albumu "In Ribbons” z 1992 roku, zawierającą wcześniej niepublikowane dema i dwie przeróbki The Tintwistle Band. Płyta, którą Pitchfork uznał za jeden z najlepszych shoegaze'owych albumów wszech czasów, w końcu doczekała się celebracji 30. rocznicy na jaką zasługuje dzięki temu specjalnemu podwójnemu wydaniu.

Pierwsza płyta zawiera brytyjską wersję albumu, a druga zaś to zbiór nigdy wcześniej niesłyszanych nagrań demo, m.in. ich pierwsza wersja "Blue Flower" Slapp Happy i 4-ścieżkowe nagranie Iana Mastersa ich ukochanego coveru Nancy Sinatry "Kinky Love". Dodatkowo, bonusowy dysk zawiera dwie wersje w wykonaniu orkiestry dętej The Tintwistle Band (wcześniej słyszane tylko na limitowanym, bonusowym 7" singlu).

Debiutancki album Pale Saints z 1990 roku zatytułowany "The Comforts of Madness" to wybitna płyta, która zawdzięczała tyle samo post-punkowi i scenie Paisley Underground w Los Angeles co shoegaze'owi. Wkrótce po jej wydaniu Meriel Barham - członkini-założycielka Lush, dołączyła do tria z Leeds, w skład którego wchodzili Ian Masters, Graeme Naysmith i Chris Cooper, jako druga gitarzystka wnosząc do zespołu nową dynamikę.

Po wcześniejszej pracy nad EP-ką "Flesh Balloon" (1991), producent Hugh Jones (Echo & The Bunnyman, Modern English, The Sound) wykonał świetną robotę, nagrywając ich drugi album "In Ribbons" (1992), pomimo pewnych napięć w studio.

Rok po tym, jak Pale Saints wydali „In Ribbons” Ian opuścił zespół. Zatrudniając byłą basistkę Heart Throbs Colleen Browne Pale Saints nagrali kolejny album dla 4AD ("Slow Buildings" 1994), po czym zakończyli działalność. W międzyczasie Ian założył duet Spoonfed Hybrid z Chrisem Troutem z A.C. Temple wydając w 1993 roku album w krótko istniejącym sub-labelu 4AD (Guernica), który wkrótce ma zostać ponownie wydany.