https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_lsv5yEvtWpuYDv89KWQlUd7eOJgBi5UIk&si=wqHCKZS6ri82AjX3

Hugo Race – vocals, guitars, keys
Ed Clayton-Jones - guitar, piano, synth, Mellotron, slide guitar , Solina string synth
Nick Barker – bass guitar and backing vocals
Charles Todd - the saxophones
Robin Casinader - Hammond organ, mellotron, mandolin and violin
Frank Trobbiani - the drums and percussion

Recorded by Andrew 'Idge' Hehir at Soundpark Studios, Melbourne
Mixed by Hugo Race at Helixed
Mastered by Toto Strapporava at 3Faders Studio, Buenos Aires
Published by Peermusic

To album The Wreckery, jakiego nigdy nie było, ale zawsze powinien być! Pierwszy od 35 lat!

U szczytu australijskiej ery postpunkowej The Wreckery grali klimatycznego rocka w stylu film noir i renegackim, post-punkowym podejściem, zdobywając lojalnych fanów. Krytycy szybko uznali ich za następców mrocznej, ekscytującej awangardowej tradycji Melbourne, zapoczątkowanej wcześniej przez The Birthday Party.

Zespół założony m.in. przez Hugo Race'a, który wcześniej był też członkiem założycielem The Bad Seeds, zespołu Nicka Cave'a.
Wczesne nagrania The Wreckery dla Rampant Records (1985-87) prezentowały fuzję bagiennego bluesa, noir-jazzu i post-punka. Twórcze napięcia spowodowały, że zespół eksplodował, gdy osiągnął swój szczyt wraz z albumem Laying Down Law (Citadel Records, 1988). Kolejny świetny i niebezpieczny zespół rock'n'rollowy, który stał się zagrożeniem dla samego siebie.

35 lat później nowy album Fake is Forever spełnia niespełnione obietnice, ukazując The Wreckery w ogniu jak nigdy dotąd. DNA nadal tam jest – charakterystyczne brzmienie saksofonu barytonowego Charlesa Todda, zjadliwe teksty i wokale Hugo Race'a, zniekształcone, kanciaste gitary Claytona-Jonesa, eklektyzm multiinstrumentalisty Robina Casinadera, Nick Barker i były perkusista Plays With Marionettes, Frank Trobbiani, tworzą solidną sekcję rytmiczną tej kultowej grupy.

Sarkastyczne, prowokacyjne i jednocześnie mroczne teksty piosenek „Smack Me Down”, „Get A Name” i „Young People”, muzyczna wściekłość „Stole it from Alpha Ray” i „Evil Eye”, romantyczny melodramat „The Devil in You” i „Whistle Clean”, obłąkany rock „Dragonfly” i „Garbage Juice” – The Wreckery zajmuje bardzo rozległe stylistyki.