https://youtu.be/LiD8WGI3p0I
https://youtu.be/URU_MAWSeq8

Skład:

Jacek Cichocki - fortepian, Moog, instrumenty klawiszowe
Marek Malinowski - gitara elektryczna
Rafał Gorzycki - perkusja, instrumenty perkusyjne
Wojciech Jachna - trąbka, elektronika

Kompozycje: Wojciech Jachna (1, 3, 4), Rafał Gorzycki (5, 6), Karol Szymanowski (2)
Aranżacje: Wojciech Jachna Squad

Zarejestrowano w dniach 1-2 czerwca 2024 w TONN Studio w Łodzi
Realizacja nagrań: Maciej Staniecki
Miks i mastering: Marcin Bociński "legatomastering"
Zdjęcie na okładce: Dariusz Bareya
Zdjęcie zespołu: Konrad Żelazo
Liner notes: Marek Romański
Projekt i opracowanie graficzne: Robert Szumigalski i Kasia Szumigalska

Płyta winylowa w kolorze białym
Insert
Limit 100 sztuk [nakład numerowany]

Wojciech Jachna Squad po trzech latach przerwy powraca z albumem Ad Astra otwierającym nowy rozdział w historii grupy. Poprzednio funkcjonowała jako kwintet, teraz została uszczuplona o basistę, a w miejsce Mateusza Krawczyka na stanowisku perkusisty pojawił się Rafał Gorzycki, współpracujący z Wojtkiem Jachną wiele lat temu w kultowym Sing Sing Penelope. Nowa konfiguracja osobowa zespołu wpłynęła nie tylko na zmiany czysto muzyczne, ale i sposób pracy kwartetu: Przystąpiliśmy do działania w bardzo systematyczny, "japoński" wręcz sposób – opowiada lider - Na przełomie 2-3 miesięcy spotykaliśmy się na porannych próbach, bo kiedy indziej nie było czasu i szlifowaliśmy repertuar.

Pod względem muzycznym Ad Astra przynosi najbardziej dojrzałe, subtelne i akustyczne brzmienie, pełne przestrzeni i wykorzystujące poszczególne instrumenty w większym stopniu jako narzędzia budowania impresjonistycznego nastroju niż operowania mocną ekspresją. Jak mówi Wojciech Jachna, istotnym czynnikiem zmiany były rezygnacja z basu i angaż Rafała Gorzyckiego: Brak basu spowodował pewne "uwolnienie" rytmiczne, do tego doszedł styl gry Rafała, który jest bardziej melodyczny niż rytmiczny, co stanowi wyraźną opozycję do tęgiego groove’u poprzedniego perkusisty.

Płytę tworzy sześć utworów o dość jednorodnej stylistyce, w którą wpasowała się też wariacja na temat kompozycji Karola Szymanowskiego – Violin Concerto No.2 Op. 61. Delikatne fortepianowe pasaże osnute wokół powściągliwych partii perkusyjnych dają sporo przestrzeni melancholijnej, zatopionej jakby w ponadczasowej refleksji o świecie grze Wojciecha Jachny, którego trąbkę rozpoznaje się od niemal pierwszego dźwięku. Na tym tle nieco innym językiem przemawia Bleak Sun, transowa kompozycja Rafała Gorzyckiego, z mocnymi akcentami rytmicznymi. Chodziło mi o pewną spójność na płycie i o wypra.......
więcej