https://youtu.be/Q0exqeSOcP4

Justyna Stanek /oboe/
Monika Kruk /piano/

Justyna Stanek i Monika Kruk – mistrzowski dialog oboju i fortepianu na nowej płycie DUX.

Chcąc poznać możliwości brzmieniowe, wyrazowe i techniczne oboju, warto sięgnąć po twórczość polskich kompozytorów XX wieku, którzy wyjątkowo chętnie eksplorowali walory tego instrumentu.

Album zawiera zbiór utworów na obój i fortepian wpisujących się w nurt neoklasycyzmu, ale też rozległych poszukiwań brzmieniowych. Łączy je przejrzystość formy, oszczędność środków wyrazowych oraz częste inspiracje folklorem. Fortepian w większości utworów jest postawiony na równi z obojem, prowadząc z nim błyskotliwy dialog. Świetnie odnajdują się w nim obie artystki, Justyna Stanek (solistka orkiestry NFM) i Monika Kruk – znakomite kameralistki związane z wrocławską akademią muzyczną.

Mimo podobieństw, każda z kompozycji posiada także swój indywidualny rys. U Kisielewskiego jest to dominacja rytmu i groteskowy charakter, u Szalonka i Świerzyńskiego (którego "Fantazja kaszubska" ma na płycie swoją światową premierę fonograficzną) przeważa element barwowy i ludowe inspiracje. U Bacewicz i Szałowskiego folklor wpisany jest w klasyczną formę sonatową, w której pojawiają się zarówno motywy liryczne jak i rytmy tańców narodowych. To muzyka, w której splatają się ze sobą wirtuozowskie popisy i echa melodii ludowych, ostatnie powiewy neoromantyzmu i nowatorskie harmonie, a zaskakujące zwroty narracji kontrastują z nostalgicznym wyciszeniem. To także obraz muzycznych trendów pierwszej powojennej dekady w twórczości kompozytorów polskich, poszukiwań tożsamości i stylu.


Józef Świder
Andante na obój i fortepian (1951) Andante for oboe and piano (1951)
1. Andante na obój i fortepian / Andante for oboe and piano (1951)[3:54]

Antoni Szałowski
Sonatina na obój i fortepian (1946) Sonatina for oboe and piano (1946)
2. Allegro non troppo[1:58]
3. Adagio[2:04]
4. Allegro[.......
więcej