Fragmenty recenzji Rafała Księżyka (rozrywka.arena.pl):
"(...) sympatyczna grupa Lali Puna jawi się niemiecką odpowiedzią na Stereolab.
Lali Puna należy do całej serii grup kroczących śladem tych pionierów postrocka i współczesnego avant pop, takich jak choćby Broadcast, Laika, Pram. Grupy te łączy - rozpropagowany właśnie przez Stereolab - pomysł zestawienia formuły zwiewnych, wdzięcznych piosenek wyśpiewanych uroczym kobiecym głosem z psychoaktywnym, wyrafinowanym brzmieniem i obecnym w podskórnym wymiarze psychodeliczno - transowym nerwem. (...)
Tym, co wyróżnia Lali Punę na tle konkurencji jest fakt, iż spośród wspomnianych grupa są oni najsilniej związani z elektroniką, preferując penetracje stylowych retro brzmień electro (...)"


Lali Puna powstała wiosną 1998, kiedy Valerie Trebeljahr po rozwiązaniu grupy L.B.Page na czterościeżkowym magnetofonie zarejestrowała sześć nagrań, z których cztery ukazały się jako singiel w serii Reihenhausmusik. Na "Snooze" gościnnie wystąpili Markus Acher (Notwist, Tied & Tickled Trio) oraz Stephanie Böhm (MS John Soda, Couch), a po kilku miesiącach do zespołu dołączyli Christoph Brandner (Console, Tied & Tickled Trio) i Florian Zimmer (Fred Is Dead, ISO 68). Stephanie Böhm opuściła zespół po pierwszym wystepie w legendarnej, nieistniejącej już berlińskiej galerii "berlintokyo". Po występie na festiwalu wytwórni Hausmusik zespół nagrał singla dla belgijskiej wytwórni K-RAA-K.
"Tridecoder" to 9 numerów, wstawianych w jakże pojemną szufladę elektronik-popu. Lali Puna stoi z pewnością blisko takich wykonawców jak Stereolab, Buffalo Daughter czy Aphex Twin, jednak naśladownictwa zarzucić zespołowi nie można. "6-0-3", "Antena Trash" i "Toca-Discos" demonstrują, jak melodyjna i przyjemna może być monotonia. "Fast Forward" to natomiast klasyczny numer popowy z urzekającą partia skrzypiec, które czynią ten utwór jeszcze smutniejszym, niż już jest z powodu tekstu.
Teksty, wszystkie .......
więcej