Muzykę GASOLINE najlepiej podsumować słowami: „piosenki bez słów”. Poszczególne utwory wychodząc od tradycyjnej melodyjności muzyki popularnej uwypuklają to, co w tej muzyce jest zazwyczaj tłem dla słów. Zespół zestawia dźwięki elektroniczne z brzmieniem klasycznego rockowego instrumentarium. Muzyka GASOLINE jest więc nasycona ciepłem i spokojem, z drugiej strony istnieje w niej charakterystyczna rytmika i niepokój, wręcz rockowa energia.


Zespół zestawia brzmienia elektroniczne z klasycznymi, żywymi instrumentami. Takie połączenie nadaje muzyce charakterystyczną jakość. Jest nasycona ciepłym, analogowym, momentami niepokojącym brzmieniem. Ta ambientowa warstwa jest generowana przez syntezatory i sample, bardzo często wywodzące się z analogowo lub cyfrowo przetworzonych partii gitary.
Z drugiej strony jest w niej charakterystyczna rytmika. Budowana przez precyzyjną, energiczną partię perkusji i oszczędną w dźwiękach, rytmiczną linię basu, pulsuje rockową energią.
Całość dopełnia umiejscowiona pośrodku partia gitary. Czasem jest bardzo rytmiczna i wyraźna, czasem mocno pogłosowana, ambientowo rozmyta , przetworzona.
Ta muzyka nie ma na celu atakowania słuchacza gąszczem dźwięków. Przeciwnie - dość prosta harmonia ma dać pierszeństwo brzmieniu i rytmice, pozwalać na stopniowe budowanie nastroju. Ciężko dopatrzeć się tu klasycznych, nawracających motywów bądź fragmentów charakterystycznych dla struktur piosenkowych. Bliższy byłby termin „opowieści”.
Materiał składający się na płytę „The new discipline” można kojarzyć z post-rockową konwencją. Można widzieć w niej brzmienie lub koncepcje obrane przez zespoły takie jak Death in Vegas, The for Carnation, Boards of Canada. Ktoś inny może skojarzyć ją z mniej znanymi i mniej kompromisowymi płytami Talk Talk. Ale to zbytnie uproszczenia.


Zespół GASOLINE powstał pod koniec lat dziewięćdziesiątych i od początk.......
więcej