Info dystrybutora:

Alice Ernestine Prin (2.10.1901 � 29.4.1953), bardziej znana jako Kiki De Montparnasse była francuską artystką, modelką, malarką, piosenkarką występującą w paryskich nocnych klubach nierozerwalnie związaną z kulturą Paryża lat dwudziestych XX wieku.

W wieku dwunastu lat w poszukiwaniu pracy przenosi się do Paryża. W wieku lat 14 pozowała nago rzeźbiarzom. Kiki stała się słynna w artystycznej dzielnicy Montparnasse i była rozchwytywaną modelką, pozującą dla rzeszy artystów (m.in. Chaim Soitine, Tsuguharu Foujita, Francis Picabia, Jean Cocteau, Man Ray, towarzysz życia przez większość szalonych lat dwudziestych, który sportretował ją setki razy).

Pojawiła się w dziewięciu krótkich, eksperymentalnych filmach, włączając w to Ballet, Fernanda Legera, choć nie była tam wymieniona z nazwiska.

Jako profesjonalna malarka, Kiki miała w 1929 roku wystawę autorską w Galerie au Sacre du Printemps w Paryżu, wszystkie obrazy zostały wyprzedane na pniu, Wstęp do katalogu do wystawy napisał sam Ernest Hemingway oraz Tsuguharu Foujita. Zatutyłowany był �Kiki�s Memoirs� - pamiętniki Kiki. Rok później ukazały się drukiem w Nowym Yorku nakładem wydawnictwa Black Manikin Press, niemniej od razu zostały w Stanach Zjednoczonych zakazane przez amerykański rząd. Na indeksie książek zakazanych znajdowały się aż do późnych lat siedemdziesiątych.

Występy Kiki w czarnych pończochach i podwiązkach, choć prowokowały publiczność, nie były obsceniczne. W latach 30tych stała się właścicielką kabaretu, który nazwała Chez Kiki.

Kiki, symbol paryskiej bohemy, w wieku dwudziestu-ośmiu lat nagrodzono tutyłem Królowej Montparnasse. Nawet podczas trudnych lat, które nastąpiły potem, zachowała pogodę ducha powtarzając z uporem w jednej z piosenek - �wszystko czego potrzebuję, to trochę cebuli, kawał chleba, i butelkę czerwonego wina. I zawsze znajdę dobrą duszę, któr.......
więcej