https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_lZTT34N6mr_QVTq7BYPsvLwl1EqUm1XY4

Narodzona w Ohio, osiadła na Brooklynie grupa The National od ukazania się albumu „Alligator” (2005) należy do ścisłej światowej indierockowej elity. „High Violet” efektownie umacnia jej wysoką pozycję.
Po doskonałym „Boxer” (2007), z którego utwór „Fake Empire” został wykorzystany w kampanii wyborczej prezydenta Baracka Obamy (w soundtracku do video „Signs of Hope And Change”), The National na swój następny album kazali fanom czekać aż trzy lata. Ogromna ilość rozmaitych, epizodycznych projektów, w jakie byli zaangażowani członkowie zespołu, pozwoliła im w tym czasie wydać jedynie EP „The Virgins”. W międzyczasie jednak The National zbudowali własne studio, które otworzyło przed nimi zupełnie nowe możliwości pracy. W nim właśnie powstały zręby nowego albumu „High Violet”, którego finalna obróbka nastąpiła już pod okiem niezawodnego Petera Katisa w Tarquin Studios w Bridgeport w stanie Connecticut. Natychmiast daje się tu zauważyć dalsze przesunięcie się twórczości The National w stronę rockowej kameralistyki, podkreślającej swoiste powinowactwo tak z Arcade Fire, jak i Tindersticks, w czym zasługa od dawna już współpracującego z grupą klasycznie wykształconego aranżera Padmy Newsome’a z avant-kameralnej formacji Clogs.
Kameralistyka The National w wersji z „High Violet” wydaje się jednak być o wiele bardziej zniuansowana i wycofana niż w przypadku innych działających w obrębie tego nurtu wykonawców. Smyczki i instrumenty nie służą tu uzyskaniu jaskrawych efektów dramaturgicznych, lecz uchwyceniu w sposób iście malarski określonych barw i nastrojów, współbrzmiących z podszytym melancholią głosem Matta Berningera i śpiewanymi przez niego tekstami. Głęboka intymność przekazu i spowijająca całość melancholia łączą się płynnie z lirycznym, przestrzennym, chwilami posępnym brzmieniem muzyki, osiągając w wielu momentach na „High Violet” doskonał.......
więcej