https://youtu.be/rQHPszuhlas

Monodia polska to zespół śpiewaczy, praktykujący dawne polskie pieśni religijne i świeckie w wariantach melodycznych zebranych przez Adama Struga w Łomżyńskiem i na Kurpiach Zielonych.
Zespół posługuje się skalami muzycznymi wcześniejszymi niż temperowana, zachowując dawny strój, emisję i maniery wykonawcze.

Ustna tradycja kontynuowana przez 'monodię' to: pieśni rycerstwa, barokowe piety, śpiewane moralitety XVIII wieku, romantyczne pieśni dewocyjne, oraz utwory nieskodyfikowane będące wyrazem pobożności ludowej.

Wiersze czerpiemy ze Śpiewnika Pelplinskiego (1871), liczącego 1102 pieśni na cały rok liturgiczny. Średniowieczne anonimy, sąsiadują tu z wierszami Kochanowskiego, Wujka, Bolesławiusza, Trembeckiego, Zabczyca, Naborowskiego, Krasickiego i Karpińskiego.

Pieśni kurpiowskie są wyrazem muzycznego i poetyckiego geniuszu polskiego gminu. Ich maestria przywodzi na myśl sztukę wokalną Środkowego Wschodu. W krwiobieg „oficjalnej” kultury polskiej weszły stosunkowo późno (w latach dwudziestych minionego wieku), za sprawą ks. Władysława Skierkowskiego, z którego badań korzystali Karol Szymanowski i Henryk Mikołaj Górecki.


Repertuar i prowadzenie - Adam Strug
Pomysł i produkcja - Janusz Prusinowski
Śpiewają: W. Dąbrowski, B. Izbicki, G. Pawłowski, P. Piszczatowski, J.Prusinowski, A. Strug, J. Zembrowski, P. Zgorzelski
Nagrań dokonano w marcu 2011 w kościele pw. Niepokalanego Poczecia NMP na warszawskich Bielanach