Muzycy:
The Ames Room:
Clayton Thomas: bass
Jean-Luc Guionnet: alto saxophone
Will Guthrie: drums

Pokój Amesa to przykład pomieszczenia, w którym powstaje wrażenie złudzenia optycznego. Został on wymyślony w roku 1934 przez amerykańskiego okulistę Adelberta Amesa.
W wyniku złudzenia optycznego osoba stojąca w jednym narożniku wydaje się być bardzo duża podczas, gdy osoba z drugiego narożnika wygląda na bardzo niską. Ludzie, którzy przechodzą z jednego kąta w drugi, zdają się w czasie przemieszczania drogi rosnąć bądź maleć.

Trzech członków The Ames Room, który określa się wielce trafnym sformułowaniem "minimal maximal terror jazz", jest zaangażowanych w mnogość muzycznych działań – włączywszy wolną improwizację, kompozycję elektroakustyczną, jazz, instalacje, noise oraz rock. Niemniej jednak cała trójka współdzieli zamiłowanie do free jazzu w jego najbardziej energetycznych i najbrutalniejszych wzniesieniach. Ich muzyka spoczywa gdzieś pomiędzy NOONAH Roscoe Mitchell, plemiennymi przygodami Last Exit oraz podobnej dźwiękowym gobelinom pajęczej sieci Henry'ego Threadgilla.
Ich muzyka to potężna machina, która pędzi twardo, pewnie i z nieprzewidywalną energią. Jednocześnie jest pełna drogocennych detali i opalizujących subtelności, które to skarby zawdzięczamy niezaprzeczalnej wirtuozerii instrumentalistów.

Jean-Luc Guionnet
Pozbawiony granic XXI-wieczny muzyk, nieskrępowany i doświadczony praktycznie na każdym polu kreatywnej muzyki, włączając w to kompozycję elektroakustyczną, nagrywanie w terenie i rozpraszanie, wolną improwizację oraz performance radykalny. Jako znacząca postać paryskiej sceny muzyki współczesnej od niemal 20 lat, Jean-Luc przeciwstawia się kategoryzacji – można wręcz powiedzieć, że robi wszystko by jej uniknąć. Jako doświadczony i wszechstronny, jakim jest, pracując z takimi luminarzami, jak Toshimaru Nakimura, Mattin, Axel Doerner oraz Eric La Casa, by wymienić jedynie kilku, w The Ames Room jawi się w wyjątkowo twardej formie – odchodzący od tekstury otwartego krajobrazu .......
więcej