http://soundcloud.com/rolling-stone-magazin/the-walkabouts-long-drive-in

Nagrania koncertowe nie kłamią (a przynajmniej mało kłamią)...
Jeśli wyjdzie się z założenia, że przy postprodukcji w studio materiał jest tylko miksowany, bez tzw. overdubów i zmian, to słyszy się występ z wszystkimi dobrymi i słabymi momentami, z całym pięknem i siłą, z momentami inspiracji i błyszczącą wirtuozerią - i oczywiście z wszystkimi nierównościami i błędami - wszystko tak, jak się zdarzyło na scenie.
To wszystko odnosi się właśnie przy pierwszej oficjalnej w dyskografii koncertowej płycie The Walkabouts "Berlin" po 30 latach istnienia (fani znają kilka płyt z serii mailorder-only, sprzedawanych głównie na koncertach i na stronie wytwórni Glitterhouse).
Ponad połowa utworów na tej płycie pochodzi z wcześniejszych albumów Walkabouts, a pozostałe z ostaniej studyjnej "Travels In The Dustland". Stare utwory zagrane zostałe jakby trochę po nowemu, zespół nadał im zupełnie inne oblicze, stare historie opowiedział w calkowicie nowy sposób.

Koncert został nagrany 14. lipca 2012 w Berlinie w C-Club. W składzie zespołu oprócz dwójki założycieli Carli Torgerson (wokale, gitara) i Chrisa Eckmana (wokale, gitara) znaleźli się także grająca z nimi od dawna na perkusji Terri Moeller, Glenn Slater (klawisze) i Michael Wells na basie, jak również nowy członek grupy Paul Austin (gitara), który dołączył na krótko przed nagraniem "Travels In The Dustland".
"Berlin" to dokument zespołu, który nigdy nie szedł łatwiejszą drogą. Zespołu, który od dawna jest na scenie i przetrwał ciężkie czasy. Zespołu, który nie spoczywa na laurach, lecz siebie wciąż na nowo odkrywa. "Berlin" to brzmienie grupy, która nikomu niczego już nie musi udowadniać.