https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_nJh5958FyZOKSYb8dBzByKADH9DCxaczk&si=4FMNIR83IkD_Qxjv

Dwa kluczowe albumy Scritti Politti, które nie były wznawiane od wielu lat, zostały ponownie wydane przez wytwórnie Rough Trade Records na płytach winylowych: nominowany do Mercury Prize album "White Bread, Black Beer" z 2006 roku oraz kompilacja "Early".


"White Bread, Black Beer" opisany przez Greena w momencie wydania jako "album, na którym bawię się na zapleczu... tylko ja sam w domu", spotkał się z powszechnym uznaniem. Opisana jako "powrót na szczyt" przez The Guardian, "najlepsza płyta w karierze" przez Uncut i "wyrafinowana, cudownie delikatna rzecz" przez Pitchfork, płyta została nominowana do nagrody Mercury Prize 2006 zostając wyprzedzona tylko przez debiut Arctic Monkeys.

"White Bread, Black Beer" został wydany po siedmiu latach od momentu, gdy Green Gartside wydał swój poprzedni album. Powrót do wysokiej formy lidera jednej z najważniejszych grup postpunkowych lat 80. udokumentowany tak udaną płytą zadziwiał, ale jednak przede wszystkim cieszył.

Prologiem do tego oczekiwanego comebacku była opublikowana w 2005 r. składanka najwcześniejszych nagrań Scritti Politti, „Early". Jednak nie za te muzyczno-intelektulno-polityczne kawałki Gartside zachował się w pamięci fanów, lecz za jedną z najważniejszych płyt lat 80.: „Cupid And Psyche 85". Do dziś trudno by znaleźć album w sposób bardziej przewrotny (i dekonstrukcyjny) opowiadający o miłości i związkach męsko-damskich. „White Bread, Black Beer" jest w jakimś sensie jego antytezą, jako że w tonie bardziej osobistym mówi już bez ironii o wybawieniu przez miłość po latach zmarnowanych alkoholem i bezczynnością. Rzecz to o tyle osobista, że tak właśnie wyglądały te długie siedmioletnie wakacje lidera Scritti Politti, aż koniec położyło im odnowienie znajomości ze starą przyjaciółką i ich ślub. Te wszystkie doświadczenia można znaleźć w jak zawsze najwyższej próby tekstach utworów tego albumu, który muzycznie stanowi syntezę wszystkiego teg.......
więcej