Tim Berne: saksofon altowy
Oscar Noriega: klarnet, klarnet basowy
Matt Mitchell: fortepian
Ches Smith: bębny, wibrafon, perkusja

Sława pierwszego albumu kwartetu założonego przez saksofonistę i kompozytora, Tima Berne’a, wykroczyła daleko poza oczekiwania muzyków: „All About Jazz” nazwał artystyczne dokonania grupy muzyką „nieprzewidywalną i świeżą”, a „The Guardian” określił ją jako „lekcję równowagi pomiędzy kompozycją i improwizacją tego akustycznego składu”. Album DownBeat znalazł się w najlepszej dziesiątce premier 2012 r., a krytyk „New York Timesa”, Nate Chinen, wymienił go jako swój prywatny numer 1. „Jazzwise” podkreślił rangę Snakeoil, pisząc o nim jako o projekcie „pełnokrwistym i przepełnionym mądrością”. Podbudowany pozytywną recepcją zespół wzbił się na wyżyny swych możliwości na drugim krążku wydanym w ECM zatytułowanym Shadow Man. Razem od ponad czterech lat, Berne i jego wywodzący się z nowojorscy muzycy – pianista Matt Mitchell, klarnecista Oscar Noriega i perkusista Ches Smith – potwierdzają wcześniejsze oceny, udowadniając, że między nimi istnieje coś w rodzaju muzycznej telepatii. Sześć utworów wchodzących w skład albumu Shadow Man to zestaw na równi duchowy i racjonalny, to mieszanka dynamiki i przejmującego liryzmu, arcyciekawych kontrapunktów i intrygującej harmonii, splot detalu i całości. Album ten jest dużym doświadczeniem dla zmysłów, ujmującym i poruszającym wyobraźnię.