Miroslav Vitouš - kontrabas
John Surman - saksofony spranowe I barytonowe, klarnet basowy
Kenny Kirkland - fortepian
Jon Christensen - perkusja

Jeden z siedmiu historycznych albumów zawierających zremasterowane oryginalne interpretacje. Te wczesne produkcje ECM prezentuj niezwykłą panoramę muzyki - od utworów na orkiestrę z udziałem improwizujących solistów, duet gitarowy, fortepian solo a także kwartet jazzowy.

W okresie miedzy 1979 a 1982 Miroslav Vitouš Group była przede wszystkim bazą dla obfitych pomysłów improwizatorskich lidera grupy (Vitouša) i Johna Surmona. Nagrali oni dla ECM trzy albumy: noszący w tytule nazwę grupy jest środkowym z nich. Vitouš i Surman mieli wiele wspólnych cech: źródła ich inspiracji wykraczały poza obszar jazzu, łączyło ich zamiłowanie do swobodnej gry i do wykorzystywania wszelkich możliwości brzmieniowych swoich instrumentów: śpiewający w górnym rejestrze saksofon barytonowy Surmana współgrał ze skrzypcowym brzmieniem wydobywanym na kontrabasie przez Miroslava. Do tego duetu dołączyli budzący szacunek swoją pasją gry perkusista Jon Christensen oraz mający wówczas zaledwie 24 lata Kenny Kirkland, który zaczynał dopiero karierę mającą mu zapewnić pozycję jednego z najwybitniejszych pianistów współczesnego jazzu. W repertuarze płyty znalazły się klasyczne kompozycje Miroslava („When Face Gets Pale”), zbiorowe improwizacje i wreszcie utwór z repertuaru Surmana – Number Six.