Składanka czternastu tanecznych utworów muzyki żydowskiej. Idealne do słuchania przez wszystkich fanów muzyki yiddish. Muzyka prosto z Izraela.

"Najstarsze wzmianki o muzyce żydowskiej sięgają końca II tysiąclecia p.n.e. Są nieliczne i nie dają pełnego jej obrazu. Pewnych informacji dostarcza ikonografia (m.in. freski staroegipskie) oraz Biblia, zwłaszcza Pięcioksiąg, Psalmy, Lamentacje, Pieśń nad pieśniami. Z tych źródeł wiadomo, że dawni Żydzi (Hebrajczycy) dysponowali bogatym instrumentarium muzycznym (ponad 30 różnych instrumentów, m.in.: harfa, kitara, instrumenty dęte, bębenki, cymbały), dominowała jednak muzyka wokalna, oparta na skalach wąskozakresowych. Muzykę żydowską kształtowała kultura religijna, uwidoczniały się wpływy kultur Mezopotamii i Egiptu (tańce w świątyniach). W czasach Pierwszej Świątyni uprawiano śpiew antyfonalny i responsorialny, przeważały psalmy (hymny, pieśni hołdownicze, błagalne, żałobne). Muzyka, zarówno instrumentalna, jak i wokalna, towarzyszyła obrzędom liturgicznym, uświetniała uroczystości dworskie (zwłaszcza za panowania Dawida, Salomona), obchody świąt narodowych i rodzinnych. Po zburzeniu Drugiej Świątyni (70 r. n.e.) i wygnaniu Żydów z Jerozolimy obowiązywał zakaz uprawiania muzyki instrumentalnej; wskutek tego zaczęły się rozwijać nowe formy wokalnej muzyki synagogalnej, podlegające wpływom kultury muzycznej krajów diaspory. Zaznaczyły się wpływy greckie (skale heptatoniczne). Powstały nowe, nieco odmienne kręgi kultury żydowskiej, utworzone przez Żydów sefardyjskich, osiadłych w krajach arabskich i na Półwyspie Iberyjskim (Hiszpania), oraz przez Żydów aszkenazyjskich, osiadłych w Niemczech i w krajach Europy Wschodniej. Na ziemiach polskich, w granicach dawnej Rzeczypospolitej, działali liczni kantorzy, będący zarazem kompozytorami lub autorami opracowań muzyki liturgicznej. W Polsce w okresie międzywojennym zyskali sławę m.in. kantorzy Wielkiej Synagogi na Tłomackiem w Warszawie: G. Sirota, M. Kusewicki, P.......
więcej