Per Jørgensen: trąbka, śpiew, kalimba, flet
Jon Balke: elektronika, fortepian
Audun Kleive: elektronika, perkusja

Norweskie trio Jøkleba powstało w 1990 i ugruntowało sobie pozycję najbardziej nieprzewidywalnego zespołu skandynawskiej estrady. Obecna płyta, już piąta w dorobku zespołu, ale pierwsza ukazująca się pod szyldem ECM ukazuje nam starych przyjaciół Jørgensena, Balke'a i Kleive'a pracujących nad rytmem, brzmieniem i fakturą i tworzących wspólnie muzykę z użyciem elektroniki, fortepianu i trąbki w sposób łączący natchnienie z niestabilnością. Tytuły utworów to nawiązania do utworów literackich takich pisarzy jak Sylvia Plath, Laura Restrepo, Sadegh Hedayat, Guy de Maupassant i Ken Kesey, a w szczególności do ich opisów dezintegracji tożsamości ludzkiej, momentów kiedy “umysł ludzki zatraca się” jak ujmuje to Jon Balke.
Wszyscy trzej muzycy nagrywali wiele razy dla ECM w różnych formacjach, ale szczególny rodzaj chemii jaki wytwarza się miedzy nimi w zespole Jøkleba jest unikalny.