Nie planowałam.
Piosenki Agnieszki Osieckiej śpiewałam sporadycznie. Od czasu do czasu. Jak mnie ktoś zaprosił. Ale nie pałałam. W zasadzie od początku, od „ Sztucznego miodu“. Nie pałałam. Byłam młoda. I choć zawsze lubiłam smutne piosenki, te konkretne działały mi na nerwy. Bo czułam bezradność opisywanych kobiet. A za wszelką cenę nie chciałam być jedną z nich. Wtedy jeszcze wydawało mi się, że trzeba w stu procentach utożsamiać się z podmiotem lirycznym. Jedyną piosenką, którą czułam każdym porem skóry, prawie od oseska, była „ Uciekaj moje serce“ . Jedyna do której pałałam. Potem dorosłam. Potem dorosłam po raz drugi. I trzeci. W międzyczasie zaśpiewałam jeszcze kilka piosenek Osieckiej. Do niektórych zapałałam. Niektóre śpiewałam wbrew sobie. –

Potem zadzwoniła Agata Passent.
Wybór piosenek, po raz pierwszy, uzależniłam od muzyki. Musiała udźwignąć zmiany. I stał się mały cud. Cudek. Te piosenki, które zabrzmiały w nowych aranżacjach, ułożyły się w historię życia. Ta historia nie zmieściła się w całości na płycie CD, ale na DVD – tak. – mówi Artystka.

Projekt wspierają m.in. Magda Umer, Agata Passent i Fundacja Okularnicy im. Agnieszki Osieckiej.

Kasia jest chyba w jakimś apogeum artystycznym. Wybitna, osobna artystka. Wszystko mi się podobało - to co śpiewała i to jak śpiewała (…)
Magda Umer

Zdarza się, że covery przyćmiewają wykonania oryginalne… Czy to dobrze czy źle? Groniec śpiewa awangardowo, czasem wywraca piosenki do góry nogami jednocześnie zachowując ich sens i nadając im nowe sensy.
Agata Passent