Wyczerpująca kolekcja nagrań z EP-ek, stron B singli i rzadkich utworów z różnych składanek pokazuje, jak konsekwentny, a zarazem różnorodny jest dorobek retro-futurystycznego zespołu z Birmingham, który kiedyś był kwartetem, a dziś – duetem tworzonym przez wokalistkę Trish Keenan i człowieka-orkiestrę Jamesa Cargilla.
Broadcast obficie czerpie z przeszłości, często odległej, rocka i popu, z całym sztafarzem analogowej elektroniki i linków do „zaginionych w czasie” wykonawców, by budować swe futurystyczne, space-rockowe klimaty. Czasem ich muzyka sprawia wrażenie seansu spirytystycznego, podczas którego wywoływane są duchy starych zapomnianych nagrań psychodelicznych zespołów, jak choćby The Electric Prunes czy The United States Of America. W przeciwieństwie do regularnych, bardzo spójnych stylistycznie – i zawsze wysoko ocenianych - albumów Broadcastu (było ich jak dotąd trzy: „The Noise Made By People”, „Haha Sound” oraz nagrany już w duecie w 2005 roku „Tender Buttons”), w różnych nagraniach międzyalbumowych zespół pozwalał sobie na więcej luzu, często objawiając swoje eksperymentatorskie pasje. „The Future Crayon” z utworami z EP-ek „Extended Play”, „Extended Play Two” i „Pendulum” oraz nagraniami singlowymi, a nawet sięgającymi prehistorii grupy (jak „Hammer Without A Master” ze składanki Warp „We Are Reasonable People” z 1998 r.) ukazuje w wyczerpujący sposób obie strony twórczości Broadcast. Tę dobrze wszystkim znaną, z głosem Trishi Keenan na pierwszym planie i tę eksperymentalną, w której dominują utwory instrumentalne. „The Future Crayon” niezbędnik nie tylko dla fanów samego Broadcastu, ale i tych, którym bliskie są klimaty muzyczne w typie Stereolabu, Ladytron, Add N to (X), Laiki czy Saint Etienne.