W 1975 roku Manuel Göttsching zagrał serię koncertów we Francji z Lutzem Ulbrichem, podczas których prezentowali 'Inventions for Electric Guitar' oraz inne kompozycje, które tworzyli razem na przestrzeni tego roku.
W sierpniu zostali zaproszeni na dwa koncerty na południe Francji, gdzie wystąpili w wyjątkowym romańskim teatrze w Arles oraz w Festival Palace w Cannes. Tam spotkali muzyków niemieckiej formacji CAN oraz wokalistkę Nico, którzy również występowali podczas tego festiwalu. Po koncercie zostali na kilka dni w pięknym Arles.
W tamtym czasie, przyjaciel Nico, francuski reżyser Philippe Garrel, kręcił film, w którym obok Nico występowała także Anita Pallenberg i Dominique Sanda. Poszukiwali kogoś, kto stworzyłby muzykę. Ponieważ Manuel zawsze rejestruje swoje koncerty, zaoferował więc fragment, który zagrał na bis podczas koncertu w Cannes. Ten stał się głównym tematem filmu.
Inne utwory powstały podczas licznych sesji w 1975 roku w studiu Manuela w Berlinie. Chociaż technologia i instrumentarium, jak na dzisiejsze standardy, były proste (magnetofon czterościeżkowy, organy Farfisa, automat perkusyjny EKO Rhythm Computer, EMS Synthi oraz „zwyczajna” gitara), powstała wyjątkowa muzyka, obrazująca wyjątkowe brzmienie „elektronicznych snów” lat siedemdziesiątych.