https://youtu.be/g6PQO8MKb3Y

„On porusza się po świecie snów z naturalnością i swobodą” – powiedział raz o Andreyu Tarkovskim Ingmar Bergman. Francusko-niemiecki kwartet, nazwany na cześć wielkiego rosyjskiego reżysera, również wypracował swój unikalny, oniryczny styl. Według lidera i pianisty - François Couturiera, „charakterystyczna dla Tarkovskiego gra ciszą oraz brak pośpiechu” doskonale współgrają z „estetyką firmy ECM”.

Trzeci album grupy – „Nuit blanche”, nagrany w Lugano w kwietniu 2016 roku pod czujnym okiem producenta Manfreda Eichera, także wpisuje się w tę estetykę. Utwory skomponowane przez Couturiera lub spontanicznie uchwycone podczas wspólnych improwizacji Couturiera, wiolonczelistki Anji Lecher, saksofonisty Jeana-Marca Larché i akordeonisty Jeana-Louisa Matiniera, senne i nostalgiczne, kontynuują tradycję nawiązań do stylu Tarkovskiego.

Przykładem jest utwór „Dakus”, oparty na kompozycji „Nostalghia” Toru Takemitsu z 1987 roku, napisanej w hołdzie reżyserowi. Kwartet przedstawia też własną wersję „Cum dederit delectis suis somnum” Vivaldiego, którego dzieł Tarkovsky słuchał podczas pracy nad filmem „Stalker”.
Niezależnie od tego, czy muzycy biorą na warsztat improwizowaną muzykę kameralną, współczesną, czy barokową, immanentnymi cechami grupy Tarkovsky Quartet są kreatywność i oryginalność.