Wydany w 2002 roku album ‘Alice’, jest przede wszystkim zbiorem utworów z przedstawienia teatralnego o tym samym tytule autorstwa Roberta Wilsona.
To nastrojowy zbiór piosenek poświęcony obsesyjnej i zakazanej miłości Charlesa Dodgsona do Alice Liddell, dla której stworzył ‘Alicję w krainie czarów’. Brzmienie płyty kreuje fortepian, organy, wiolonczela, theremin i skrzypce, odpowiedzialne za jego niezwykłą melancholię. Waits zaadaptował klasyczną bluesowo-jazzową balladę z początków swojej kariery, tworząc tytułowy utwór, a także sięgając po fisharmonię i instrumenty smyczkowe, za sprawą ‘Lost in the Harbor’ stworzył odę do muru, który oddzielał wschodnie i zachodnie Niemcy.
Album ukazał się w serii remasterowanych reedycji płyt Toma Waitsa z katalogu Anti-, nad brzmieniem których czuwali osobiście Waits i Brennan.
„Ten projekt renowacji można arogancko porównać do odrestaurowywania wyblakłego gobelinu, żmudnego procesu, który wymaga skrupulatnej uwagi dla każdej wyblakłej nici. Spędzanie miesięcy nad czymś, co kiedyś zostało już ukończone, było konieczne, ale było także przekleństwem." - Tom Waits
Recenzja Rafała Księżyka:
Tom Waits "Alice"
Tom Waits "Blood Money" Anti
Nie da się ukryć, iż szczytowym osiągnięciem Waits'a – i chyba najlepszym czasem dla jego ekspresji – był słynna trylogia nowojorska z lat 1983 – 87: "Swordfishtrombones", "Rain Dogs", "Frank Wild Years". To tam najsilniej dały o sobie znać inspiracje czerpane przez Waits'a ze sztuki Harry Partcha. Dwa nowe albumy Waitsa to najlepsze rzeczy, które wydał artysta od tamtego czasu. Obie płyty ukazały się tego samego dnia i przynoszą jego muzykę napisaną do spektakli teatralnych utytułowanego reżysera – Roberta Wilsona. Hamburskiego "Alice", według "Alicji w krainie czarów" z 1992 roku i kopenhaskiego "Blood Money", według "Woyzecka" B....... więcej