muzycy:
Tristan Renfrow: drums on 1, 5 & 7, drumrolls on 4
Leo Svirsky: accordeon on 3 & 7
Michael Moore: clarinet on 1 & 4, alto sax on 11
Anna voor de Wind: clarinet on 10 & 11, bass clarinet on 10
Koen Kaptijn: trombone on 1 & 4
Mark Morse: lapsteel guitar on 5 & 10, screw on 4
Seamus Cater: concertina & bass harmonica on 11
Sjeng Schupp: double bass on 2 & 11
Michiel van Dijk: tenor sax and flute on 1
Jeroen Kimman: all other instruments

Co by się stało gdyby Nino Rota spotkał się z Sun Ra, Johnem Zornem, Moondogiem i Krzyszofem Komedą?
Być może powstało by coś na kształt Orquestra Del Tiempo Perdido, zfrikowanego kolektywu prowadzonego przez amsterdamskiego kompozytora, gitarzystę i performera Jeroena Kimmana.

Dziesięcioosobowy skład szalonych muzykantów, przebogate instrumentarium, od klarnetów, saksofonów, fletu, puzonu, instrumentów perkusyjnych, gitar po akordeon i koncertynę. Do tego środowisko dźwiękowe preparowanej live elektroniki.
Mnóstwo muzycznych pomysłów, zabawy, mikroscenariuszy, pięknych rozmarzonych melodii, zmysłowej egzotyki, smakowitego wodewilu, zaskakujących zwrotów akcji, elektroakustycznych smaczków...prawdziwy Róg obfitości.

Najbardziej znani w składzie to amerykański saksofonista i klarnecista Michael Moore, członek Clusone 3, Golden State Harrisa Eisenstadta, ICP Orchestra i klarnecistka Anna for the Wind, skojarzona ze sceną nowej muzyki klasycznej. Spotkamy ją w składach Asko | Schönberg, Ives Ensemble, New Ensemble, Veenfabriek i Ensemble Modern. To doświadczenie z pogranicza współczesnej kameralistyki i muzyki teatralnej jest w Orquestra Del Tiempo Perdido, wydaje sie być wspólne dla wszystkich członków zespołu. Być może to buduję siłę ich muzycznej narracji. Na usta ciśnie się pytanie, Orquestra Del Tiempo Perdido to kuźnia kreatywności czy przystań outsiderów?
Bez względu na odpowiedź pewne jest, że efekt ich pracy zniewala postmodernistyczną swobodą i ilością muzycznych pomysłów.
autor: Witek Leśniak
Copyright © 1996-2018 Multikulti Project. All rights reserved