muzycy:
Andre Pontífice: cello
Bruno Figueira: alto saxophone
Duarte Fonseca: drums
Joao Clemente: electric guitar, electronics
Nuno Santos Dias: piano
Ricardo Sousa: double bass

Jeden z najciekawszych jazzowych albumów 2017 roku!
Sextet portugalskich muzyków, ze swadą godną mistrzów tworzenia zajmujących scenariuszy, instrumentalną maestrią i fantazyjną wyobraźnią zaprasza na muzyczną ucztę roku. Wiolonczela, saksofon altowy, fortepian, kontrabas, perkusja i gitara elektryczna to skład, po którym można spodziewać się absolutnie wszystkiego.
I tak też jest zaiste. Członkowie Slow is Possible powołują się na różnorodne inspiracje - muzyka klasyczna, rockowa psychodelia, wolna improwizacja, indie pop, alt metal. Na „Moonwatchers” konsekwentnie realizują demokratyczne rozłożenie głosów w zespole, oraz stylistyczną żarłoczność, otwartość na odmienne artystyczne idiomy. Mamy tutaj unikalną motorykę i psychodeliczną atmosferę rodem z nagrań zornowskich Dreamersów, mamy groove’y przypominające Chicago Underground Roba Mazurka. Mamy w końcu płomienne, free jazzowe wycieczki, kiedy to kolektywność nabiera nowej jakości. Muzycy poruszają się niejako w oddzielnym systemie organizowania muzycznej myśli.
Czujemy przy tym, że zespół tworzą artystyczne indywidualności, nieprzywiązane do jednej stylistyki. Mieszają czyste, akustyczne piękno i brudne brzmienia w sposób tak fascynujący i nieszablonowy, jak mało kto przed nimi. Potrafią zagrać dynamicznie i z wręcz punkową czy indie rockową energią.
A co zdumiewające, „Moonwatchers”, przy całej swej różnorodności, jest albumem prawdziwie jednorodnym, który gwarantuje doświadczenie szerokiego spektrum muzycznych doznań. Lektura płyty uzmysławia, jak pojemnym i odrębnym muzycznym gatunkiem jest jazz, i dopóki do grania jazzu będą zgłaszać akces tacy muzycy jak członkowie Slow is Possible, jestem spokojny o jego przyszłość!
autor: Mateusz Krępski
Copyright © 1996-2017 Multikulti Project. All rights reserved