„Znany dziś korpus dzieł Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego obejmuje dziesięć utworów, których wysoka jakość i atrakcyjność brzmieniowa stawia ich twórcę w rzędzie najwybitniejszych polskich kompozytorów epoki baroku. (...)

Nie są znane żadne dokumenty archiwalne odnoszące się do postaci Szarzyńskiego ani autografy jego dzieł. Żył najprawdopodobniej w ostatnich dekadach XVII wieku, natomiast daty jego urodzin i śmierci oraz miejsce lub miejsca jego działalności są niemożliwe do ustalenia. (...)

Niemal wszystkie zachowane kompozycje Stanisława Sylwestra Szarzyńskiego są utrzymane w nurcie seconda pratica i ukształtowane według typowej dla drugiej połowy XVII wieku zasady koncertowania. Jedynym, ale znaczącym wyjątkiem jest „Missa septem dolorum Beatae Mariae Virginis”, dotychczas niewydana i nienagrywana.(...)

Solowe koncerty kościelne Szarzyńskiego operują typową dla jego epoki obsadą z towarzyszeniem dwojga skrzypiec i basso continuo, charakteryzują się jednak różnorodnością ukształtowań formalnych. Najbardziej mozaikowo zbudowany jest sopranowy koncert „Veni Sancte Spiritus”, stanowiący umuzycznienie słów sekwencji na Zesłanie Ducha Świętego.(...)

Tenorowy koncert „Pariendo non gravaris” i altowy „Quam felix curia” to z kolei regularne formy czteroodcinkowe składające się z cząstek na przemian wolnych i szybkich. Szarzyński eksperymentuje w nich z użyciem „nowych” tonacji, wykraczających daleko poza tradycyjny system wywodzący się z kościelnych modi: pierwszy z nich napisany jest w tonacji cis-moll, drugi zaś w b-moll. (...)

Inny solowy koncert kościelny, „Ave Regina”, dotychczas dostępny w odrębnym wydaniu, był w łowickim rękopisie ostatnią częścią „Completorium” Szarzyńskiego. Cykl ten stanowi muzyczne ujęcie czterech psalmów, hymnu „Te lucis ante terminum” i kantyku „Nunc dimittis&.......
więcej