https://youtu.be/XTOdPhJSszA

Jedynymi prorokami wartymi uwagi są ci niechętni, i tak też się stało - tuż przed rozpoczęciem pracy nad nowym albumem zatytułowanym "The Bible", Kurt Wagner z Lambchop znalazł się na przysłowiowym rozdrożu.

Zbliżając się do końca trzeciej dekady działalności Lambchop jako artysty wydającego albumy, Wagner czuł się muzycznie odizolowany. Zastanawiał się, czy dalsze tworzenie muzyki ma w ogóle sens. "Czuję się dziwnie, bo będę miał 64 lata, stary", mówi pomiędzy zaciągnięciami papierosa. "Co ja, kurwa, robię?"

 

"The Bible" to muzyka Kurta Wagnera, który zadaje wielkie pytania, takie jak to i wszystkie pozostałe.

 

Wagner zawsze uważał się za spóźnialskiego - miał 35 lat, kiedy założył Lambchop wiele lat temu. Po tym jak stracił dziewczynę i pracę w Chicago, wrócił do Nashville i zaczął kręcić się wokół wieczoru songwriterów zwanego Working Stiff Jamboree w Springwater Supper Club. "W końcu zacząłem pisać piosenki, bo nikt inny tego nie robił" - mówi. "A my potrzebowaliśmy czegoś do grania innego niż covery". To było w końcu Nashville, stolica muzyki country - codziennie pojawiały się tu legiony muzyków tylko po to, by grać cudze piosenki. Ale niesmak Wagnera do coverów nie wynikał tylko z jakiejś szlachetnej artystycznej uczciwości. "Byłem aż tak złym muzykiem" - śmieje się, trochę ze smutkiem - "dosłownie grałbym tylko te akordy, które znałem w piosence i pomijał te, których nie znałem".

 

Wymyślał więc zasady, aby urozmaicić sesje i sprawić, że ta grupa niedoszłych muzyków z Nashville poszła w innym kierunku. "Pamiętam, że próbowałbym ich jakoś upokorzyć", mówi. "Jeśli jesteś naprawdę świetnym gitarzystą, cóż, nie, musisz grać na organach". Potem siadał, patrzył i słuchał. W tym obserwacyjnym stylu odnalazł swój pisarski głos. "To było jak dziennikarstwo, w pewnym sensie - po prostu odzwierciedlanie i komentowanie mojego życia, życia moich przyjaciół, cokolwiek.......
więcej