Benny Carter był już czołowym muzykiem jazzowym od prawie 30 lat, kiedy nagrał tę szczególną sesję dla Contemporary Records. Dzięki znaczącemu wkładowi saksofonisty Bena Webstera, puzonisty Franka Rosolino i gitarzysty Barneya Kessela, Carter (który gra też na trąbce w „How Can You Lose”) jest w znakomitej formie co słychać wyrażnie w wykonywanych standardach i dwóch oryginalnych kompozycjach własnych. Ta ponadczasowa muzyka wykracza daleko poza proste kategorie „swing” czy „bop” i powinna być po prostu nazywana „klasyczną”.
Album jest także częścią rocznicowej serii wznowień wydawanych w Contemporary Records z okazji 70. Rocznicy powstania wytwórni
Album został nagrany przez legendarnego inżyniera Roya DuNanna. Całkowicie analogowy mastering wykonany z oryginalnych taśm przez Berniego Grundmana w Bernie Gundman Mastering a album został wytłoczony na 180-gramowym audiofilskim winylu w Quality Record Pressing (QRP)