„Lizard” nr 47 – spis treści:

- W relacjach koncertowych znajdziecie sprawozdania z naszych wypraw na koncerty takich wykonawców jak The Black Crowes, Izzy & The Black Trees, Nigel Kennedy, Arena i Siena Root. Znaleźliśmy też miejsce na fotorelację Romany Makówki z Wacken 2022.

- W Muzycznym sequelizmie Francis Tuan słucha Wolf Alice i zastanawia się czy rock jest nadal żywy, czy może jednak martwy.

- Kto jest łącznikiem pomiędzy zespołami Renaissance, Colosseum, Jody Grind, Steamhammer, Armageddon i Illusion? Podpowiadamy – przez te wszystkie składy przewinął się Louis Cennamo. Z legendarnym basistą rozmawiał Bartosz Leśniewski i Krzysztof Opalski.

- Czy głęboki szacunek dla folkowej tradycji może łączyć się ze współczesną elektroniką, muzyką klubową i popem, nie wywołując przy tym bolesnej kolizji? Odpoczno płytą Dryf udowadnia, że te skrajności można połączyć wzorowo. Z zespołem rozmawiał Jan Biernacki i Bartosz Leśniewski

- Formacja Ślina to na scenie rodzimej muzyki improwizowanej nowa jakość. O braku granic, odchodzeniu od konwencjonalnych dźwięków i współpracy z Mikołajem Trzaską Arkowi Lerchowi opowiadali Matylda Gerber i Filip Zakrzewski.

- Czym była Muzyki Młodej Generacji? To nieco zapomniane już dziś zjawisko, w którego skład wchodziły tak różne zespoły jak m.in. Krzak, Kombi czy Exodus przypomina Konrad Wojciechowski.

- W rubryce American Dream Marcin Ciupek przypomina kolejną legendę ze Stanów – zespół The Electric Prunes.

- Organizmy jednopłytowe Piotra Chlebowskiego to znów wyprawa na terytoria mało znane lub praktycznie zapomniane. Tym razem poznajemy historię grupy Granicus.

- Bee Gees to zespół zdecydowanie zorientowany na przeboje, a nie na albumy, za wyjątkiem ich trzeciej płyty, zatytułowanej Bee Gees’ 1st (1967). Ten album bez słabej piosenki przybliża Gerard Nowak.
.......
więcej