Niech idzie dalej.

Wszystkie nagrania zostały wykonane w rodzinnym domu pani Janiny na obrzeżach Zastawia, dokładnie tam, gdzie pieśni te brzmiały "od zawsze" przy adekwatnych okazjach. Przy pracach domowych i gospodarskich, również tych wykonywanych wspólnie z sąsiadkami w zimowe wieczory. Przy modlitwie, przy kolędzie, w uroczystych momentach i na co dzień. Nawet podczas wesel, które się w tej izbie niejeden raz odbywały "bo była wielgo chałupa i letko się tańcowało". A w razie skrajnej niepogody do izby przenoszą się nabożeństwa majowe, odśpiewywane zwyczajowo przy widocznej z okna figurze przez 31 majowych popołudni każdego roku.

Nagrane pieśni brzmiały w tych ścianach od dziesięcioleci. Niektóre z nich słychać było również w starszym domu, który stał na miejscu obecnego, zanim został spalony przez niemieckich żołnierzy w 1944 roku. To z niego pochodzą wszystkie drzwi ze starodawnymi klamkami kowalskiej roboty, uratowane z pożaru i przeniesione do nowego mieszkania.

Pani Janina przez lata śpiewała przy pracach gospodarskich wspólnie z babcią i mamą. "Przy każdej robocie, jak nie w głos, to po cichu". Wielokrotnie bywała starszą druhną i starościną weselną. Przez wiele lat prowadziła śpiewy nabożne, śpiewy przy peregrynacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, a przez 30 lat w rozległej okolicy śpiewała różańce za zmarłych. Od około 30 lat zdarza się jej występować na scenie oraz brać udział w konkursach i koncertach. Ale pieśni zawarte na tej płycie powstały do "codziennego użytku domowego" i tak właśnie - nierzadko przez pokolenia - były używane.

Płyta stanowi prawdziwie domowy portret wyjątkowej śpiewaczki, bardzo osobisty zapis jej indywidualnego stylu. Równocześnie jest też portretem i świadectwem lokalnej kultury okolic Goraja, dokumentem epoki, w której śpiew i muzyka odgrywały ogromną rolę w życiu każdego wiejskiego domu, rodziny i wioski. I wiele do tego życia wnosiły. Pieśni i styl pani Janiny.......
więcej