https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_mGmkpmn9P2cM4MHRKF_NF9QAZuvZPIwMc

muzycy:
Billy Harper: tenor saxophone, cowbell
Virgil Jones: trumpet
Joe Bonner: piano
David Friesen: bass
Malcolm Pinson: drums

Info dystrybutora:
Należy do wąskiego grona jazzmanów, którzy oparli się magii nazwiska Miles Davis, bowiem w 1970 roku ośmielił się odrzucić angaż do zespołu wielkiego Milesa. Po nagraniu "Bitches Brew" nie było innego króla na jazzowym tronie. To Miles był największą gwiazdą jazzu. Na "telefon" od Milesa czekali prawie wszyscy, nieliczni doczekiwali się, a kilku odmawiało współpracy.
Sam Harper w jednym z wywiadów tak opowiadał o tej sytuacji - "Miles był w porządku. Zostać członkiem jego zespołu byłoby z pewnością dobre dla stanu konta, ale już dla stanu duszy niekoniecznie. Dlatego wolałem zostać z Maxem". Harper był wówczas członkiem kwartetu Maxa Roacha, po którym został znakomity, dwupłytowy "Live in Tokyo".
"Black Saint" jest drugim autorskim albumem w dyskografii tego giganta saksofonu z Teksasu. Ognisty, bluesowy, modalny post-coltrane'owski drapieżny bebop leje się tutaj szerokim strumieniem, to prawdopodobnie jego najważniejsza płyta w dorobku, choć zdania są oczywiście podzielone. Powszechnie uznawana za jedną z najwybitniejszych płyt jazzowych dekady lat 70. Z trębaczem Virgilem Jonesem (kompanem Rolanda Kirka, Charlesa Tollivera i McCoy'a Tynera), pianistą Joe Bonnerem (Pharoah Sanders, Harold Vick, Khan Jamal), Davidem Friesenem na basie i Malcolmem Pinsonem na perkusji Billy Harper stworzył epokowy kwintet, a "Black Saint" to erupcja jazzowej lawy, zbyt melodyjna i swingująca, aby trafić do przegródki z free jazzem, ale zbyt nowatorska, aby trafić na półkę mainstreamem. Porywająca porcja ognistego jazzu, którą nagrać mógł wyłącznie Billy Harper z kumplami!
autor: Mad