muzycy:
Joao Paolo: piano
Dennis Gonzalez: bb cornet, c trumpet

Editor's info:
This music is the result of an encounter between two great musicians living in two very distant parts of the world: Texan trumpeter/cornetist Dennis González and Portuguese pianist Joao Paulo Esteves da Silva had never met before this recording session (and then just a couple of concerts in Portugal to prepare for it). They weren't even much aware of each others' musical projects - only the jazz format and the practice of improvisation could enable such a meeting to take place, and the resulting CD is a wonder of musicality, togetherness and joy. The fact that their respective activities developed away from the principal centers where the music 'happens' is sufficient explanation for the reasons that they're not widely recognized as the masters they really are, but that circumstance also explains the individualistic voices they present to us. González has played with legends such as Famoudou Don Moye, Charles Brackeen, Reggie Workman, John Purcell, Oliver Lake, and Malachi Favors, and that says much about his profile. A virtuoso on the piano, Esteves da Silva is an undeniable figure in his country, with standing requests coming from artists from genres other than jazz. In duo, González and Joao Paulo play a delicate, beautiful music full of spirituality, nuance and drive, with roots in the post-bop tradition but free flowing and universal in dimension. Something very, very special...

"...Dennis Gonzalez, kompozytor i trębacz, a także rzeźbiarz to nietuzinkowa osobowość twórcza. Muzyka jego od lat kojarzona jest z free jazzem, ale tym o spokojniejszym charakterze. "Space Grace" to jedna z najbardziej balladowych i spokojnych płyt Dennisa Gonzaleza, jakie słyszałem. Niejako determinuje go minimalny skład instrumentalny (to tylko duet z fortepianem), ale i osobowość partnerującego mu na tej płycie pianisty, Portugalczyka Joao Paulo. Muzyk ten znany jest chociażby z nagrań dla Clean Feed, ale zainteresowania jego obejmują także tradycyjną muzykę półwyspu iberyjskiego ze szczególnym uwzględnieniem tradycji sefardyjskiej (chociaż akurat w tym nagraniu do niej się nie odwołuje). Jest to pianista oszczędny w środkach wyrazu, gotów zawsze zrezygnować ze zbędnych nut czy nadmiernego "gadulstwa" - woli zagrać za mało, pozostawić jakieś niedopowiedzenia, niż zalać słuchaczy kaskadą dźwięków. Mimo tego jednak potrafi także świetnie odnaleźć się w roli akompaniatora, co słychać także na tej płycie. Gonzalez nie ma takiego skupionego tonu jak Stańko, ale za to jest on bardziej otwartą osobowością, gotową podążać za głosem partnera; nie determinuje więc on w takim stopniu muzyki duetu - to raczej dosyć swobodna artystyczna podróż w której punktem wyjścia są kompozycje obojga muzyków. Czasem pojawiają się odniesienia do muzyki klasycznej dwudziestego wieku, czasem zabrzmi mocniejsze solo Gonzaleza. Piękna płyta!..."
autor: Marcin Jachnik