muzycy:
Daniel Levin: cello

Editor's info:
Daniel Levin is "a samurai with a calligrapher's brush in his hand instead of a sword," writes Ed Hazell in his liner notes for Inner Landscape. It couldn't be truer: this is improvised music with force and grace in equal measure. The music on Inner Landscape reveals myriad dimensions in a split-second; some are undoubtedly idiomatic, namely jazzy or proto-classical; others are totally unclassifiable. The result is transcendent and uplifting, a singularly unique and personal statement. On his trio and quartet records, Levin has already shown that he is one of the most important and original voices on the cello. What we have here on his first solo record is further confirmation of that status. Considering that this complete musician is also a talented composer, the path taken of free improvisation, with no discernable safety net, resulted in a personal challenge. The truth is he improvises "compositionally," a not very common talent. "Spontaneity" and "formal complexity" aren't usually associated with one another, but Levin has the rare ability to combine the two, so a whole world opens up to our ears. Inner Landscape will certainly be considered a referential album in years to come. What we have here is an historical edition.

"Zupełnie inaczej niż w klasyce nastawionej, drogą konkursową, na wyodrębnienie najlepszych interpretatorów, dość powszechnym zjawiskiem jest niechęć do solowych płyt jazzowych. "Odstraszają" słuchaczy monotonią i nudą wynikającą z przekonania, że jest to muzyka charakteryzująca się brakiem zróżnicowania kolorystycznego (przecież to tylko jeden instrument) oraz brakiem interakcji między muzykami. Są to jednakże przeświadczenia krzywdzące, o czym można przekonać się słuchając choćby ostatniej płyty solowej Daniela Levina "Inner Landscape", która na pewno nie jest jednostajna, aczkolwiek wymaga od słuchacza dużej koncentracji umożliwiającej docenienie bogatej wyobraźni artysty.
W muzyce Levina - co interesujące wiolonczelisty (w jazzie raczej mniej rozpowszechniony instrument) - brak sekcji rytmicznej rekompensuje perkusyjne podejście do instrumentu. Sam muzyk wyjaśnia, że jego wszystkie improwizacje powstały na skutek dokonywanych w czasie gry wyborów pomiędzy rodzajem brzmienia (klasyczne, jazzowe, folkowe, awangardowe), dynamiką (głośno, cicho), frazowaniem (płynne dźwięki, fragmentaryczne), sposobem artykulacji, wyborem pomiędzy graniem kształtów czy też barw. W efekcie muzyka Levina jest w ciągłym ruchu, a napięcie budowane jest drogą transformacji, ciągłych przekształceń oraz co najważniejsze drogą nieustannego kontrastowania wszystkich wymienionych elementów, który to proces Levin porównuje do budowania z klocków Lego swojego własnego alternatywnego świata, zaskakującego zarówno słuchacza jak i samego wykonawcę, stąd też tytuł płyty. Słuchając "Inner Landscape" odniosłam wrażenie, że jest to synteza całej wiedzy i doświadczenia muzycznego Levina, w której wszystko zmienia się, ale nie chaotycznie lecz precyzyjnie i pięknie jak w kalejdoskopie, "pajęczynie abstrakcji".
Zestawiając Levina, ze znanym polskiej publiczności, wiolonczelistą Fredem Longberg-Holmem, muszę stwierdzić, że są to skrajnie różne sposoby grania. Longberg-Holm inspiruje się "moc.......
more