Druga płyta zespołu, "Riot On An Empty Street" jest kontynuacją "Quiet Is The New Loud". Album był nagrywany przez ostatnie pół roku w Bergen, dokąd z wizytami przyjeżdżał Erlend-emigrant. Na Riot znalazły się nieco bardziej złożone instrumentacje. Zdecydowanie prym wiedzie nadal brzmienie akustyczne, rozbudowane o banjo (Eirik), trąbkę (Erlend-samouk), bas, bębny i inne pieczołowicie dobierane instrumenty. Rozpoczynająca płytę piosenka "Homesick," "Gold In The Air Of Summer" i "Surprise Ice" brzmią dość znajomo. Poczynając natomiast od koncertowego przeboju z zacięciem new-pop "I"d Rather Dance With You", "Know How," "Love Is No Big Truth" i pierwszego singla "Misread", każda kolejna piosenka wydaje się niczym powracający z dalekiej podróży przyjaciel. "Styl tej płyty cechuje pewna schizofrenia," konstatuje Eirik. "Każdy z nas inspirował się czymś innym, co może nieco zbijać z tropu. Zdaje się jednak, że jest to typowa cecha współczesności: ludzie nie bardzo wiedzą, do jakiego przynależą gatunku." "Już nie mogę się doczekać, kiedy wszyscy zaczną mówić, że pierwsza płyta była lepsza," śmieje się Erlend, "Dowcip polega na tym, że dwie piosenki powstały w 1998 roku, więc to tak, jakbyśmy nagrali covery siebie sprzed pięciu lat," dorzuca.