Abdullah Ibrahim - fortepian

Sometimes a musical message is so urgent that questions of recording quality are almost beside
the point. Informally recorded in 1969 in a noisy club – Copenhagen’s famous Jazzhus
Montmartre – the flavour of this album is ‘documentary’ rather than luxuriantly hi-fidelity, yet the
essence of Abdullah Ibrahim’s communication comes through loud and clear. The listener is
drawn into the robust rhythms of his solo piano style, as he re-examines the history of jazz from a
South African perspective, with echoes of songs of the townships, and vamps that hint of Monk
and Duke and much more. African Piano was a highly influential album, and it has lost none of its
power.

Jeden z siedmiu historycznych albumów zawierających zremasterowane oryginalne interpretacje. Te wczesne produkcje ECM prezentuj niezwykłą panoramę muzyki - od utworów na orkiestrę z udziałem improwizujących solistów, duet gitarowy, fortepian solo a także kwartet jazzowy.

Czasami przesłanie muzyczne ma taką moc, że jakość nagrania nie odgrywa większej roli. Nagrany w 1969 w Kopenhadze, w słynnym hałaśliwym klubie Jazzhus Montmartre podczas nieformalnej sesji album ma charakter dokumentu, a nie wysmakowanej produkcji wysokiej jakości, a przecież gra Abdullaha Ibrahima jest klarowna i wyraźnie przekazuje nam muzyczne sensy. Słuchacza od razu wciągają masywne rytmy fortepianu prezentujące nam odczytanie historii jazzu z perspektywy południowo-afrykańskiej, wzbogacone echami pieśni murzyńskich przedmieść a także subtelnymi nawiązaniami do Monka i Duka Ellington, żeby wymienić tylko najważniejsze skojarzenia. Album African Piano wywarł wielki wpływ na rozwój muzyki i do dziś nie stracił swojej zniewalającej siły.