All works produced by Eugeniusz Rudnik in Polish Radio Experimental Studio.

Tracks 1, 2, 5 from CD1 previously published on CD album "Electric" (Rune Grammofon 2002)
Tracks 2, 5, 6, 10 from CD2 previously published on CD album "Dodeka" (Rune Grammofon 2003)

Included 40pp booklet in polish/english/norwegian

The Polish Radio Experimental Studio, founded in 1957, was as an experimental centre and a production unit of the Polish Radio but it has been mainly known as one of the most import_ant creative centres in Europe. In the 1960s and 1970s, the Warsaw centre hosted numerous guests from abroad including almost all of the most distinguished epresentatives of the art of electro-acoustic music: Lejaren Hiller, Franco Evangelisti, François-Bernard Mâche, Vittorio Gelmetti, Roland Kayn, Christian Clozier, Tamas Ungvary, Nigel Osborne, Stephen Montague, Bengt Emil Johnson, KĂĽre Kolberg and Arne Nordheim. Nordheim often visited “the black room” on Malczewskiego street where the main production space of the Experimental Studio was located. The emotional bond with his Polish friends was as import_ant to him as music. There were many private meetings with Józef Patkowski, Witold Lutosławski and Włodzimierz Kotoński. The composer’s relations with engineers were also more than professional. After flying from Oslo to Warsaw, Nordheim went from the Okęcie airport straight to the hospitable home of the Rudnik family and “ritually” consumed his favourite Polish dish: white borsch with sausage. Already at the dinner table, the composer discussed with Rudnik their tactics of planned technological and artistic activities . Then, subsequent Nordheim’s compositions were born during long hours spent together on Malczewskiego...

Założone w 1957 roku, Studio Eksperymentalne Polskiego Radia było placówką doświadczalną, jednostką produkcyjną polskiej radiofonii, ale w historii zapisało się przede wszystkim jako ośrodek twórczy o znaczeniu europejskim. Wśród wielu zagranicznych gości warszawskiego ośrodka w latach 60 i 70 znalazła się niemal cała światowa czołówka sztuki elektroakustycznej, m in.: Lejaren Hiller, Franco Evangelisti, François-Bernard Mâche, Vittorio Gelmetti, Roland Kayn, Christian Closier, Tamas Ungvary, Nigel Osborne, Stephen Montague, Bengt Emil Johnson, KĂĽre Kolberg i Arne Nordheim. Nordheim był częstym gościem „czarnego pokoju” przy ul. Malczewskiego, czyli głównego pomieszczenia produkcyjnego Studia Eksperymentalnego. Równie ważne, co muzyka, była więź emocjonalna z polskimi przyjaciółmi. Często dochodziło do prywatnych spotkań z Józefem Patkowskim, także z Witoldem Lutosławskim i Włodzimierzem Kotońskim. Praca z realizatorami także wykraczała poza jego obręb. Po locie Oslo-Warszawa, prosto z Okęcia Nordheim podążał do gościnnego domu Rudników i spożywał „rytualnie” swój ulubiony polski posiłek - biały barszcz z kiełbasą. Już przy stole uzgadniali z Rudnikiem taktykę działań technologiczno-artystycznych. Potem w mozole długich godzin na Malczewskiego rodziły się minuty kolejnych kompozycji Norwega...